Op naar de Adirondacks!

Zaterdag was het zover, vertrek…weer vroeg wakker dus ook nog uitgebreid ontbeten. Toen op pad naar Alamo, om de auto op te halen. We hebben een zwarte Kia Spectra, prima auto. Uiteraard hadden we uitgestippeld hoe we weer bij het appartement zouden komen met de eenrichtingsstraten. De straat stond nog steeds vol auto’s dus dubbel geparkeerd, en één iemand die dus bij de auto moest blijven terwijl de ander steeds naar 24 hoog moest en met tassen sjouwend naar beneden. Dat was toch vrij snel klaar, postbusje nog even gecontroleerd, sleutels ingeleverd en op pad…ik had het er niet moeilijk mee, was niet melancholisch, had het gevoel: het was harstikke leuk, maar ook mooi zo, goed om dit nu af te sluiten. Had ook niet de tijd voor veel gedachten, want moest navigeren, Benjamin de stad uitloodsen naar New Jersey, naar Short Hills. Dat was best even concentreren, en voor Benjamin om de juiste rijbanen te kiezen en op al het verkeer te letten. Bij Newark reden we even verkeerd, maar we zaten ook zo weer goed, en rond 12 u stonden we bij Babs, Wim en Onno voor de deur. Ik was er drie weken geleden geweest, voor Benjamin nu voor het eerst. Erg leuk, gezellig bijgekletst terwijl we gezamenlijk lunchten. Na een uurtje weer op pad gegaan, nu naar Wilmington, in de Adirondacks. Prachtig om de omgeving te zien veranderen van enorm verstedelijkt naar steeds groener, heuvelachtiger en stiller. En kouder, dat viel ook direct op! Het stuk van Short Hills naar Wilmington, zo’n 5 uur, heb ik gereden, Benjamin zat enorm te knikkebollen en keek ongeveer scheel van de slaap.

Rond 19 u waren we dan – in het donker- in Wilmington en probeerden we de lodge te vinden met de routebeschrijving van de verhuurder. Die bleek niet te kloppen en dus reden we eerst veel te ver. In het donker piegend en op huisnummers kijken hadden we ineens het zandpad gevonden. Hobbel de bobbel door het bos kwamen we aan bij de Otter lodge, wauw!! Dat zag er enorm leuk uit, het staat echt midden in de natuur en ziet er ook van binnen heel erg uit als een huis in de bergen, veel hout. En enorm ruim en voorzien van allerlei leuke dingen: open haard, bad, tafelvoetbal, vide met tv-hoek, uitgebreide keuken, draadloos internet. Nou, hier houden we het wel uit, zie http://www.adirondackholiday.com/, de Otter Lodge, en vanaf vrijdag nog vier nachten in de Ausable Lodge! Tassen binnen gezet en toen terug naar het dorp. Bij het tankstationnetje gevraagd naar een restaurantje en de straat ingeslagen die ze zeiden. Aan de deur gevoeld van een felverlichte pizzatent maar die was dicht. Ook alle andere motels en toeristenplekken dicht, het is nog buiten het seizoen…totdat we ineens een verlicht restaurant zagen, heel wat auto’s voor de deur. Steinhoff’s Inn (http://www.steinhoffssportsmansinn.com/) bleek erg gezellig en de steaks en de Ubu Ale, het plaatselijke bier, heerlijk. Daar sliepen we heerlijk op, maar wel nadat we de matrassen van een bed beneden naar de tv-vide boven hadden gesleept en het matras van het bed boven ook, want het waren weer van die twijfelaars. En nu lagen we toch prinsheerlijk zonder wakker te worden van het gedraai of gewiebel van elkaar.

Vanmorgen werden we rond 7.30 wakker van het gehuil van coyote’s of wolven. En zittend op het matras keken we naar buiten, direct op de Whiteface Mountain…ongelooflijk, wát een omgeving, alleen maar bos, een riviertje, en die bergen en een rust…Het contrast met de 6th avenue, de sirenes, mensen en verkeer kán niet groter, haha. En het is hier fris: 2 graden…blij dat Benjamin m’n winterjack, muts en handschoenen heeft meegenomen! En we lopen nu dus volop genietend en ontspannen rond in ons oergezellige huis, lekker in pyjama aan een uitgebreid ontbijt met zelfgebakken Amerikaanse pancakes door Benjamin, koffieleutend, tijdschriftjes lezend, bijkletsend. Wat een feest!