build a bear

Na die enorm korte nacht en ietwat moeilijke dag na het Russische eten heerlijk geslapen, 7,5 uur, m'n record tot nu toe. Dus wat later op pad naar kantoor en Lukas trof me nog thuis om samen maar de metro te nemen, het is weer zo'n enorm benauwde dag. Vervolgens door al het kletsen niet opgelet en uiteindelijk hadden we beter kunnen gaan lopen dan de juiste metrohalte te zoeken, haha. Maar wel een lol en blij uiteindelijk in het gekoelde kantoor te zijn. Ik voelde me echt topfit en heb enorm kunnen opschieten met het document en op verzoek van Lukas een overzicht gemaakt van ons webcontentproces omdat het bij hun in Zuid-Afrika lang niet gestructureerd verloopt en mensen nog lang niet zo overtuigd zijn van het belang van de website. Tussen de middag bleven we binnen vanwege de hitte en heb ik wat foto's gemaakt van het enorme aanbod hier in het 'cafetaria' (keffeteeria zoals ze 't hier zeggen).

Na het werk was het voor mij weekend, morgen heb ik m'n parttimedag. Of ik mee wilde 'shoppies doen'. Ja is wel leuk, heb bijna nog geen winkels gezien tot nu toe. Maxim bleek naar de kapper te moeten. Dus gingen Lukas en ik richting Central Park over de Fifth Avenue. Wát een prachtige en dure winkels tussen al die enorme wolkenkrabbers en mooie kantoorpanden...Daar tussenin een 'make your own bear' shop, ik keek m'n ogen uit. Je volgt een stappenplan zeg maar en kiest eerst de beer die je het leukst vindt. Dat alleen al lijkt me gruwelijk voor een kind, wat te kiezen uit zoveel soorten?! Dan op pad voor de boodschap die je de beer wilt horen zeggen. Dat kleine chipje gaat in de beer bij de volgende stap waar hij gevuld wordt. Dan kies je zijn kleding: een politiepak, superman, prinses, you name it, they've got it. En dan volgt waarschijnlijk de grootste grap bij de kassa, heb niet gekeken wat 't kost...Vervolgens in de enorme Disney Store rondgekeken. En op advies van Jack gingen we kijken bij FAO Schwarz, nog een enorme speelgoedwinkel waar je onder meer oog in oog staat met een levensgrote pluche leeuw, nijlpaard of eland. Heerlijk om die zaken in te gaan want dan koel je weer wat af. Lukas wilde iets vinden voor z'n zoontje. Maar dat is dus het probleem van die winkels: je kunt gewoon niet kiezen. En een vliegtuig was niet te vinden...Dan maar wat gaan eten, vielen ongeveer om. Na de pizza ging het weer en zijn we naar huis gelopen. Nog een lekkere milkshake op en op een nette tijd weer thuis. Het is nog steeds niet te harden, nog 26 graden om 00.30 u...




Broodjes, panini Stel je eigen salade samen met allerlei ingrediënten Lukas showt een deo resistent tegen deze hitte ofzo (ik heb 't niet gevolgd) (en hier is ook een van de tv's in de kantine te zien!




Harry Potter en kornuiten levensgroot van Lego

vkoesna!

Ondanks de weinige uurtjes slaap ben ik de dag toch prima doorgekomen en heb m’n eerste sitereview in de database kunnen zetten en verder kunnen werken aan de toolkit. Tussen de middag weer in het Bryant Park geluncht, ik moet er aan denken m’n camera eens mee te nemen dan. Na het werk gingen we op pad om te eten bij het Russische restaurant Samovar met Katya, Maxim, Jack, Lukas, Tracy, de zus van Maxim, Connie en ik. Het voorgerecht deelden we: pelmenye met mosterddip, paté van kaviaar met aubergine en Russisch brood dat volgens Katya helemaal niet Russisch smaakte en van een Russische bakker in Brooklyn bleek te komen. Als hoofdgerecht kwamen onder meer een borscht (bietensoep), kip, blini met zalm, brochette en konijn op tafel. De laatste had ik en smaakte heerlijk, in een soort stoofsaus van tomaten, ui en koriander. En een biertje erbij uit Sint Petersburg, Baltika nr. 4 geheten. Smaakte allemaal 'vkoesna', lekker! En na een gezellige avond liepen Lukas en ik wijselijk rechtstreeks naar huis, oogkleppen op voor gezellige kroegen. En ik sliep voor het eerst 7,5 uur, zo, da’s anders opstaan…

Katya, Tracy, zus van Maxim, Maxim Jack, Lukas

Cracker Jacks en Cotton Candy

Gisteren heb ik er een project bijgekregen, het redigeren van een soort handleiding voor alle PwC-landen die hun portal in lijn willen brengen met de global portal, waarover ik al eerder schreef. Uit een gesprek gisteren bleek dat Antoinette en ik op één lijn zitten wat betreft het oordeel over de huidige versie en ik kan aan de slag daarmee…In de middag moest ik met Phil van de huisvestingsdienst op pad om een social security number te krijgen dat nodig is voor de tax-mensen van PwC die me helpen bij de aangifte over dit jaar vanwege de secondment. Echt zo’n typische oersaaie wachtkamer, zo’n gemeentehuis uit de jaren zestig zeg maar. Phil had al eerder een nummer getrokken en na een flinke spurt bleken we ruim op tijd maar gelukkig niet de gebruikelijke paar uur te moeten wachten. Eenmaal bij de ambtenaar aan het bureau bleek dat ik helemaal niet zo’n nummer kan krijgen omdat ik geen werkvisum heb. Dus onverrichterzake weer vertrokken, met een verwijzing naar een ander kantoor om een ander soort kaart.

Het was al einde middag dus maar naar huis gelopen, dat was zinniger, om m’n tas thuis neer te zetten. Want we zouden naar de Yankees gaan! En vanwege de veiligheid mag er maar weinig mee naar binnen. Spijkerbroek aan, t-shirt in de kleur van de Yankees, blauw (dat was tot gisteren ongeveer het enige dat ik weet over baseball en de NYC club…) en fototoestel mee (foto’s volgen nog, heb m’n kabeltje niet bij de hand). Terug naar kantoor om de groep op te zoeken en toen op pad naar het stadion, gemakkelijk te bereiken met een express subway. Eenmaal aangekomen bleek het een heel rustige sfeer, totaal niet rumoerig of dreigend. Veel mensen in Yankees-shirts en veel shops waar petten, shirts etc te krijgen zijn. We gingen een soort clubhuisbar binnen met keiharde muziek en veel televisieschermen van baseballwedstrijden. En dit keer waren het eens de heren die verdwenen om te gaan shoppen, voor een shirt, na een advies van Jack over de namen van goede spelers waarmee je je met goed fatsoen kunt vertonen.

En uiteraard met hotdogs het stadion in waar we plaatsen hadden ‘at the bleachers’, op bankjes. Een flink gevuld stadion en fans van de Yankees en de Orioles uit Baltimore gebroederlijk gemengd op de tribune en fanatiek de wedstrijd volgend. Oorverdovend commentaar voorzien van flinke scheldwoorden volgde vanwege het zeer slechte spel van de Yankees. Too bad voor ons, maar de hele happening was gewoon erg leuk om mee te maken. Jack legde geregeld uit. Waarom de ver weg vliegende bal niet telde, er ineens twee mensen op een honk leken te staan (bleek een coach en een speler, we zaten een beetje veraf dus moeilijk te zien) en hoeveel innings ze moeten spelen. Een van de mensen aan slag knalde nog een knuppel kapot (blijken van hout) en er was onenigheid over een beslissing van de scheidsrechter. Verkopers die rondliepen met de traditionele Cracker Jacks, zakjes met gekaramelliseerde popcorn, en cotton candy, suikerspin, all the American way…Immense scoreborden en digitale schermen en luidsprekerstemmen die onverstaanbare dingen omriepen, ook in het Spaans. De Yankees gingen echt volledig de teil in en we zijn eerder dan het einde weggegaan, naar een Irish pub, waarschijnlijk The Wheeltapper. Daar stond de tv aan en zagen we het vervolg van de wedstrijd. Om daarna over heel andere dingen verder te kletsen. Uiteindelijk bleven Lukas en ik over om nog één biertje te nemen. Dat was niet zo verstandig maar wel heel gezellig en vroeg in de ochtend lag ik op één oor, nadat we vastgesteld hadden dat the city that never sleeps niet klopt. Tot ongenoegen van Lukas waren Wendy’s, McDonalds en andere zaken gesloten, maar een gewoon kraampje op straat stilde de trek.

Vanmorgen was het wakker worden wat moeilijk, al heb ik nu wel voor het eerst een aantal uren achter elkaar geslapen, ook al waren het er weinig…Volgens collega’s zie ik er toch fit uit en gaat het aardig vandaag. Vanavond nog een etentje met z’n allen bij een Russisch restaurant en dan een paar avonden rust…

mensen blij maken, leukste wat er is..

Een dagje geen blog geschreven en meteen klachten over de bezorging van de ‘New York Times’! Het vleit me wel hoor, zo’n schare trouwe lezers ;-)

Het was gisteren wat te laat om nog een zinnige terugblik op de dag te maken..Mijn probleem met het gebruik van zowel webcam als microfoon via skype nam heel wat uren in beslag..Lukas was zo vriendelijk om te puzzelen totdat het zou werken. En nu werkt het wel maar zonder de microfoon, ik praat nu gezellig tegen m’n laptop. En toen was de nieuwe dag alweer begonnen toen ik onder m’n deken kroop. Overigens heb ik inderdaad airco, Roland en Moniek. Zou niet uit te houden zijn zonder..ik zet ‘m ’s nachts gewoon wat harder, dan verveelt m’n deken niet.

En verder was het echt een maandag..weer op gang komen na een lekker weekend buiten. Ik kon een collega blij maken met mijn suggesties voor verbetering van een soort gebruiksaanwijzing van de global portal. Nu heb ik er direct een groot project bij, ik creëer m’n eigen werk, haha. Maar leuk om veel te doen te hebben en er meteen in te duiken. De lunch smaakte weer goed, sushi in het Bryant Park, ’t kon slechter..En na het werk op weg naar huis tipte Lukas me over een winkel waar alles 99 cent kost, wauw! Superwibra zeg maar. En m’n collega’s vlogen me ongeveer om de nek dat ik een site vond waar we goedkope kaarten voor een wedstrijd van de New York Yankees kunnen kopen. Via de officiële site kosten ze 200 dollar, nu 10! Vandaag einde middag (dinsdag) is het al zover, dan gaan we met vijf man op pad naar het Yankees stadium in de Bronx!! Morgen weer een verslag met foto's dus (zal vanavond wellicht niet meer lukken; moet m'n lezers toch even inlichten over de werkuren van de redactie ;-)

multicultureler kan het niet...

Weer half zeven wakker..Ik weiger eruit te gaan en draai me om, en nog eens, en nog eens, en zo is het ineens half tien. Da's beter voor een zondag. En nu moet ik maar eens lekker rust houden, vind ik. Dus lekker rustig ontbeten met eitje, sapje, vers fruit, thee, koffie. Daarna maak ik een webalbum http://picasaweb.google.com/colettemulder/NewYork met daarin alle foto's die ik in de afgelopen week heb gemaakt. Geskyped met pap en mam en vrienden van hun, gezellig! Helaas kraakt de lijn weer heel erg, elke keer als de webcams ook aan gaan slaat de lijn dood na een paar minuten, heel jammer. Benjamin is naar ons eigen 'Central Park', het Vondelpark, voor een concert. En net als vorige week, beide naar zee, gaan we nu beide naar het park. Ik ga in de middag weer naar de gratis Summer Stage, dit keer voor Zap Mama en Angelique Kidjo. Nog even aangebeld bij Lukas of hij mee wil. Hij zal wel bellen maar hoor helaas niets meer. De andere secondees zijn eerder begonnen dan ik en hebben in de eerste weken veel samen ondernomen waardoor ze nu wel behoefte hebben aan wat rustige weekends. Met meer is vaak gezelliger dan alleen, maar goed, dan ga ik er alleen op uit.

Ik loop naar de dichtstbijzijnde metro maar die gaat alleen downtown terwijl ik uptown wil, ik snap daar niets van, had ik gisteren ook al. Naar de volgende halte gelopen, zelfde verhaal, nog een volgende, nog een volgende, en dan sta ik al bij Grand Central. De Lonely Planet is behoorlijk compleet maar zwijgt hierover..




Daar lukt 't wel..En dan de tweede keer in het Central Park, grappig om te realiseren hoe snel een week voorbij gaat. Het is weer een aardige wandeling naar de Summer Stage, wát is het groot. Daar weer een check van tassen en dan sta ik weer in de enorme deinende menigte, Angelique Kidjo krijgt de meute flink mee. Heerlijk, weer zo'n tropisch sfeertje. En wat een leuk, grappig mens en prachtige stem, én een goede, zeer internationale band met leden uit Suriname, Brazilië, Zuid-Afrika, Ethiopië en Gabon.




Haar uitspraak "Please look to the person inside and not to the colour, because that's what makes a difference" krijgt een luid applaus. Bravo New York! Dat is wat de stad zo gaaf en enerverend maakt. Over acceptatie en integratie gesproken...Misschien dat ze hier wel eens verder zijn dan wij in Nederland...De ovatie is flink van het ook zeer multiculturele publiek en daarna volgt bijna een uur wachttijd totdat Zap Mama ten tonele verschijnt, een Zaïrese, opgegroeid in Brussel en nu inwoonster van New York.




Ook weer een goede act, het plezier straalt ervan af. En dus ook van het publiek. Helaas kan ik later de foto's van haar niet terugvinden op m'n camera. Ik krijg trek en denk ach, voor een keer een hamburger met french fries is niet zo'n ramp en die smaken goed met het biertje. Dan is het zeven uur en vind ik het mooi. In de enorme benauwdheid nog een eindje teruggelopen door een nog onbekend stuk park. Ik kom uit bij een chique deel van de stad met prachtige winkels en hotels, en het pand van CBS. Heerlijk als ik uiteindelijk weer m'n koele kamer binnenstap, moe maar voldaan...