PwC, Beemster, Central Park, Greenwich Village en Kuukenhoof

Het gaat vooruit met de slaap, nu om de 2,5 à 3 uur wakker, ondanks de oordoppen tegen het geloei van politiesirenes, getoeter van de vele yellow cabs en de luid blazende airco. Om 6 uur was mijn klokje al weer toe aan een ontbijtje. En even gebeld met manlief. Om 9.30 uur stond Phil voor de deur van de huisvestingsservice voor een area tour. Dat bleek een heel kort rondje van een uurtje waarin hij liet zien hoe naar het kantoor van PricewaterhouseCoopers op 300 Madison Avenue te lopen. Tsja, dat had ik wellicht wel zelf kunnen bedenken..;-) Maar wat een enorm imposant gebouw is dat, supermodern. Ze zullen hier vast op zaterdag nog wel doorwerken, maar wij liepen lekker door. Was wel heel gezellig om even met een echte New Yorker te kunnen kletsen. Hij had al heel veel PwC'ers begeleid bij de tour en de gang naar de social security. Hij was bij PwC bezig geweest accountant te worden maar het kantoorwerk vindt hij vreselijk, geef hem de levendige straat. Zoveel toeristen als er in deze maand zijn heeft hij nog niet eerder meegemaakt. "The value of the euro, that's why so many Europeans come now!" Het Italiaanse tempo van z'n voorouders zit duidelijk niet in zijn genen, wat loopt die jongen hard, terwijl ik al met flinke pas doorstap. Of ik van koken houd was de vraag. Jaaa, voor mij geen kleffe vette burgers. Dan moest ik de winkels van Grand Central zien. Wauw, wat een aanbod aan levensmiddelen...Verse vis, vlees. En bruin brood én Beemster kaas, tsja, ik houd van exotisch eten maar als ik zo'n bruine boterham met Hollandse kaas kan blijven eten, dan graag! Terug gewandeld met de afspraak komende week naar de Social Security te gaan. Met een Starbuckie naar huis gegaan en direct weer onder de douche, ik was alweer helemaal doorweekt van de hitte..

Even op de roofdeck gekeken, er zou een zonneterras zijn op de 32e verdieping. Dat bleek een dak met wat apparaten erop maar geen lekkere ligstoelen en parasols helaas..Met m'n nieuwe prepaykaart terug naar de winkel omdat ik te maken heb met een simlock, maar de winkel wist geen oplossing. Ik moet nog even gaan puzzelen. Daarna de metro genomen naar Central Park. Kennelijk een bordje onder de grond gemist want binnen een paar seconden was ik naar beneden en weer naar boven gelopen en stond ik in een hal van Grand Central..Van de vriendelijke metrobeheerder mocht ik er weer in.. Weer boven komend stond ik in een totaal andere sfeer in de wijk aan het park grenzend! Prachtige statige panden, bomen in de straat, vogeltjes, heerlijk. Hoewel eigenlijk veel te heet ben ik een flinke ronde gaan lopen door Central Park dat flinke niveauverschillen heeft. Overal mensen liggend in het gras in bikini of zwembroek, een boekje lezend, kletsend, en ook de gekste types, alleen al leuk om mensen te kijken daar. Spontaan liep ik tegen een optreden van drie elastische komische heren aan die al grappend acrobatentoeren uithaalden met het publiek erbij betrokken. Na de geldophaalronde met enorme shoppers hadden ze een goed idee: "let's collect a second or a third time, they do it in church too." De grap leverde ze naast gegrinnik van het publiek ook nog extra dollars op ook, haha. Gevolgd door: "Thanks to all the people who gave money, and to those who haven't got any money but enjoyed our show, and shame on the people who have money but didn't give a penney". Daarna door naar de Summer Stage waar ik eigenlijk voor was gekomen. Optredens van diverse latin en salsa bands, heerlijk! Biertje erbij en tussen het publiek op de grond gaan zitten. Relaxed sfeertje, ondanks de security check bij de ingang. Amerikanen zijn echt al helemaal gewend aan de controles en het vele blauw op straat. Na ruim een uur doorgelopen en nu langs tango dansende stellen. Alles is mogelijk hier, wat gaaf..Gelukkig beheren ze hun immense park goed, er wordt al jaren flink gerenoveerd, zo was te lezen, en nu stond het oudste deel van de grootste plas in het park in de steigers.

Uiteindelijk het park weer uit en met de befaamde A-train naar Greenwich Village. Wat is dat ook een ontzettend gezellig wijkje, met de vele terrasjes en laagbouw. Een indrukwekkende basketbalwedstrijd buiten had aardig wat toeschouwers. Bij Panchito's lekkere Margarita Shrimps gegeten op het terrasje op de stoep. Na nog een blokje door de wijk teruggelopen naar 777 Sixth Avenue, m'n adres. Dat bleek nog een behoorlijke tippel, dus even een stop op een terrasje voor een koffie. Oeps, dat moet je dus niet doen, gewoon naar Starbucks, anders wordt het gewoon slootwater. Maar goed, m'n voeten hebben wel genoten van de rust. Onderweg kijkend op de kaart kwamen er direct hulpvaardige heren op me af, "can I help you?". En direct daarna: "where are you from?". Oh, The Netherlands, we were there, in Amsterdam, The Hague, kuukenhoof." "Oh, well, I live near the kuukenhoof."



Summer Stage Central Park Wow.. The ballers



Panchito's, 103 MacDougal Street, Greenwich Village

dag 1 in NYC

De luikjes wilden ook te vaak weer open uiteraard, zo om het uur of om de twee uur. Toch redelijk fit opgestaan. Wel met een heel vreemd gevoel, zo heel hoog in een nog onbekend flatgebouw en appartement in een enorme stad met veel toeters en sirenes. Ik had het vreselijk moeilijk, wat ik niet had verwacht, en heb een tijd met thuis zitten bellen tijdens m'n ontbijtje. Na uitgevonden te hebben hoe het internet werkt (ik was nog niet echt wakker, zag even de modem over het hoofd en beweerde eerst tegen de mevrouw van de huisvesting dat ik echt geen modem zag) lekker wat e-mail gaan bekijken en de leuke reacties op m'n blog! En toen erop uit, voor het eerst...Tsja, waar te starten...Haha, ik moet even nadenken waar ik nou ook alweer ben geweest, ik liep namelijk eerst blokjes en was weer terug bij af...slaapgebrek...Dus bij Starbucks maar even een stop. Daar zag ik in een krantje meteen wat leuke uitgaanstips voor het weekend. Daarna heb ik een route gelopen van Madison Square Park via Broadway en Fifth Avenue langs Empire State Building naar Times Square. Jemig, wat een mensenmassa's en geluiden, het leek best op de kermis van Las Vegas van vorig jaar...Met een moe hoofd misschien niet zo verstandig. Maar ja, je bent jong en je wilt wat zien...Virgin Megastore in en daar uit de enorme collectie me kunnen beperken tot slechts vier cd's, o.a. Bebel Gilberto, Sergio Mendes en Ella Fitzgerald. Voor de webcam bij Thank God It's Friday's op Times Square heb ik Benjamin gebeld die me direct via http://www.earthcam.com/usa/newyork/timessquare/index.php?cam=fridays zwaaiend zag staan. Blijft wonderbaarlijk...Toen ik me weer omkeerde dacht ik een man te zien staan in zijn blote kont met een cowboyhoed op en een gitaar. Er bleek toch een minuscuul wit broekje achter zijn gitaar verstopt te zijn. Drommen toeristen er omheen, wat is dat, bloot in Amerika?! Tsja, dan heb je hier direct bekijks..Eenmaal weer terug genoten van de frisse kamer. Wat is het vreselijk benauwd buiten, net als gisteren. Echt vreselijk. Benjamin zag dat het 30 graden is met een gevoelstemperatuur van 37 graden. Pareltjes over je voorhoofd..Weer even gaan bellen met huis (kreeg het dus weer ff heel moeilijk, wat ben ik ook sentimenteel, grr) en een afspraak gemaakt met huisvestingsman Phil voor een area tour morgenochtend om 9.00, tochtje door de wijk waarbij hij eea uitlegt over voorzieningen, winkels etc. Ik heb nog geprobeerd om wat te kunnen afspreken met PwC'ers (ook secondees), maar ik kreeg geen gehoor, jammer..Leek me wel leuk voor komend weekend..Wat gezelliger dan in je uppie en daar heb ik wel behoefte aan. Maar ja. Alle begin is moeilijk, 't is ff doorbijten, zeker met een nog moe hoofd dat een humeur geen goed doet. Na een kort slaapje heb ik een burrito van Taco Bandito gegeten van gisteren (ik bleek te veel gekocht te hebben, de taco was gisteren al voldoende..), smaakte prima, en machtig! Babs geprobeerd te bereiken, vriendin die met man en zoontje in New Jersey woont, halfuurtje van NYC. Helaas geen gehoor. Gelukkig bleek m'n laptop het weer te doen nadat ik wanhopig tig keer het geheugen eruit had gehaald omdat hij was vastgelopen en daarna echt helemaal zwart scherm gaf. En dus nu dan de eerste blogberichten. Ik zal proberen de komende berichten wat kernachtiger te zijn. Maar het is voor mezelf ook tegelijk een soort dagboekje. Loop de berichten gerust snel door als ze te lang zijn ;-) Inmiddels is het 21.40 en is m'n hoofd alweer zwaar, nog steeds op NL tijd ingesteld waar iedereen al lang op een oor ligt om 3.40 u. Ik ga dat zo ook weer doen.





Madison Square Park Heeeel veel toeristen Times Square

het vertrek

Tsja, waar zal ik eens beginnen...Laat ik starten bij het vertrek op donderdag 2 juli. Bob nog even dag zeggen, de deur achter je dicht trekken en de straat uitrijden en je realiseren dat je in november weer eens terug bent is een hele rare gewaarwording. Ook op Schiphol, waar Benjamin en ik met een boer die kiespijn heeft en de tranen nader probeerden koffie met een gebakje weg te krijgen. Met een flinke knoop in beide magen namen we afscheid en na de laatste keer zwaaien door de douanepost heen was het zover...Het avontuur ging beginnen. De checks waren niet al te streng en de vlucht ging goed, al had ik het nog steeds vreselijk moeilijk met deze dag die ik flink heb vervloekt, hoe raar het ook mag klinken als start zijnde van een mooi secondment.

Anyway, na de aankomst om 16 uur en na een rij voor de douane als een lintworm en anderhalf uur later kon ik met m'n karretje doorrijden. En zag ik snel de chauffeur die me kwam ophalen. In een echte limousine..poehee. Wat was dat heerlijk, benen totaal gestrekt, (heel warm) flesje water tot m'n beschikking en een vriendelijke Puertoricaan die gebrekkig Engels sprak (maar op navraag al twaalf jaar in New York werkte..?! Na een flinke rit door het spitsuur met dus heftige traffic jams stonden we dan om 18.15 uur op Sixth Avenue, nummer 777, waar ik in de komende maanden woon. Een prachtig, modern pand met een chique entree. Op http://www.777sixth.com/ kun je plaatjes zien en ook de indeling van mijn appartement, die precies is zoals nummer 6-32 E. Voor New Yorkse begrippen denk ik heel groot, en alles erop en eraan. Goed keukentje, best gezellige woon- en slaapkamer (ik had van die echte Amerikaanse inrichting verwacht, met bloemetjesstof etc), prima badkamer. En uitzicht op de Sixth Avenue waar je op de daken van een lint aan taxi's ziet rijden, en als ik naar rechts kijk zie ik het strijkijzer, het Flat Iron Building. Een beetje slaapdronken ben ik nog op zoek gegaan naar een supermarkt en iets snels om te eten. Taco Bandito was een prima keuze. Na inkopen voor een gezond, niet vet ontbijtje inclusief flessen water (water uit de kraan is aardig chloorwater) met veel te zware tasjes zeulend terug. Uiteraard regelmatig op de kaart kijkend. Weer 'thuis' meteen een verkoelende douche en een koud pilsje en om 21.30 vond ik het mooi, luikjes toe.