Farewell én weer samen met Benjamin

Donderdag weer met een flinke hoeveelheid zware tassen zeulend naar het werk. Alles bleek precies in een doos te passen, mooi! ’s Ochtends kreeg ik al heel wat berichtjes van collega’s in Nederland die succes wensten met de laatste dag en zich erop verheugen dat ik terugkom, zo lief…dat maakt het echt gemakkelijker om ook weer terug te keren. Verder was het een kwestie van bureau opruimen, nog twee documenten afmaken, kennismaken met nieuwe secondee Rachel uit Londen, tracteren op stroopwafels en pretzels (die eerste waren verreweg het populairst!), een gesprek met de HR-dame verantwoordelijk voor global, en tussen de middag voorgesteld om met de nieuwe secondee, de secondees van brand en de csg en iedereen die verder wilde te gaan lunchen. Dat was weer erg gezellig, bij een Japans restaurant. En zo was de dag snel voorbij…en tijd om iedereen dag te zeggen. Dat viel me erg zwaar, ik ben er zo slecht in…iedereen vond het gelukkig erg mooi om te zien en twee dames van de afdeling deden gezellig mee een traantje wegpinkend. Ze hadden er moeite mee omdat ze zo op me gesteld waren geraatkt, lief..we zien elkaar vast weer, want er zijn geregeld meetings in Amsterdam. Toen op huis aan, boodschappen gedaan, even snel een salade van WholeFoods en op pad naar JFK. Ik was veel te vroeg want had de juiste aankomsttijd nergens kunnen vinden. Bleek een flinke vertraging en toen nog eens druk bij de douane, zoals Benjamin sms’te. Heb 2,5 uur volgemaakt met een boek kopen (erg goed, ‘Leaving Microsoft to Change the World’), koffie, en zittend op de grond lezend (vol lof voor Schiphol, wat een verschil is dat met JFK!). En toen was het zó geweldig om Benjamin om de hoek te zien komen…ondanks de moeheid van beide toch nog een hele tijd zitten bijkletsen en genieten van elkaar weer live zien en spreken.