Going arty farty

Musea hebben we nog weinig gezien dus ondanks het mooie weer toch maar eens opzoeken...We beginnen vandaag bij het Guggenheim. Maar eerst even naar de Apple Store waar pap en mam hebben kennisgemaakt met de iPhone en diverse iPods. Wat een drukte...en wat knap van dit bedrijf om zo'n ontwikkeling in te zetten die zoveel mensen aanspreekt en de concurrentie met Microsoft succesvol aangaat. Kunstig is ook de buurman, F.A.O. Schwarz, een enorme speelgoedwinkel. Met levensgrote knuffelijsberen, elanden, tijgers en meer indrukwekkende beesten, à 380 dollar. Ook Harry Potter en een straatbeeld van New York in Lego gemaakt was prachtig om te zien. Dat vonden veel mensen, want het was een mierenhoop van mensen binnen. Daarna in Central Park ons zelfgesmeerde broodje zitten eten en weer genoten van alle types die voorbij lopen. Over de Fifth Avenue langs Central Park naar het noorden gelopen, langs de grootste synagoge ter wereld, die ons van buiten de indruk gaf van een katholieke kerk, heel apart. Vanwege sabbat konden we de sjoel niet in. Doorgelopen langs het Metropolitan Museum of Art naar het Guggenheim Museum. Dat nu helemaal is ingepakt en in de steigers staat, wat jammer! Binnen zag je toch wel het bijzondere van het ontwerp met de 'vicieuze' cirkel die naar boven of beneden loopt, hoe je het bekijkt. Wij namen de lift naar boven om naar beneden te cirkelen. Ik was alleen zo moe van zo'n vijftien dagen New York (eerst met Benjamin veel op pad en nu met ouders) dat ik geen geduld had voor de vele abstracte schilderijen en foto's. Ik koos alleen wat ik mooi vond zoals Picasso, impressionisten en Kandinski om redelijk snel de metro te pakken terug naar huis. Op bed gevallen en een uur geslapen.

Nog even gemaild naar Kathalijn en van haar begreep ik dat Benjamin zijn plan had doorgezet en dat het was gelukt om een vlucht te vinden en met twee vrienden een weekend naar Parijs te gaan, naar de Apple-beurs in Porte de Versailles, en dat ze volop lol hadden met de mannen op stap. Even later waren pap en mam weer thuis, ze hadden het museum uitgebreid gezien en waren bij een karikatuurtekenaar in de buurt van het museum en Central Park erg goed neergezet op papier, lachen! Pap had 's ochtends al inkopen voor het avondeten gedaan dus we konden weer lekker hier tafelen en napraten, met uitzicht op alle lichtjes en het Empire State Building, het voelt nog steeds als een showroom, net niet echt, wat we vaak tegen elkaar zeggen.

Genieten van gietijzer, gekke types en paars

Donderdag was voor mij de laatste werkdag van deze week en ik had me voorgenomen om de portalkalender deze week af te hebben. En die doelstelling haalde ik door nog even door te werken tot na zessen. Toen nog even de weekendplannen met Cathy en Jackie besproken en voldaan naar huis. Waar pap en mam net binnen waren en al boodschappen hadden gedaan om voor mij te koken. Da's nog 'ns heerlijk thuiskomen! Bij een borreltje verslag gekregen van vandaag. Ze waren begonnen aan een tocht richting Brooklyn die was opgehouden bij Ground Zero, de New York Stock Exchange en de Brooklyn Bridge omdat die wandeling al zoveel van de voeten had gevergd. En het was emotioneel geweest in de St. Paul's Chapel waar de slachtoffers van 9/11 zijn opgevangen en waar nu een soort van bedevaartsoord is ingericht. Ik vroeg ook nog of ze toevallig J.P. Balkenende hadden gezien die prompt vandaag de beurs hier had geopend, zoals ik op nu.nl had gelezen. Hij is hier voor de VN-bijeenkomst. Dat mazzeltje hadden ze niet gehad, hoewel ze het wel erg bewaakt hadden gevonden bij de beurs. Na een gezellig borreltje een heerlijk visje uit de oven gegeten.

Vrijdag was dus mijn parttimedag en na lekker lang geslapen te hebben op pad gegaan naar Tribeca en Soho. Heerlijk weer wederom en de wijken bevielen ook weer goed. Pap en mam keken hun ogen uit, vooral bij de gietijzeren bouwwerken in Soho. Voor mij was het ook weer leuk, want in elke wijk waar ik eerder ben geweest zie ik weer nieuwe dingen door net naar links te kijken waar ik eerder naar rechts keer bijvoorbeeld. Altijd is er weer wat opvallends, leuks of moois te zien, alleen al door ergens te gaan zitten en het straatbeeld te bekijken wat we dus ook deden. Onderweg in Soho hebben pap en mam nog leuke schoenen en een t-shirt gekocht en we wilden ook nog naar Greenwich Village lopen maar dat haalden we niet meer. Want we moesten op een bepaald tijdstip weer terug zijn voor mijn verrassing. Even omgekleed in 'iets gezelligs', dat was de aanwijzing, en bij Waldy's een heerlijke pizza gegeten. Toen op pad met de metro terwijl pap en mam toch begonnen te gokken wat het zou zijn. En ik had nog een hint gegeven, zei ik...Uitgestapt in de buurt van Times Square en Broadway. In de buurt van de bestemming vroeg ik mam nog eens (pap liep weer achterop, druk fotograferend) of ze een idee had. Met de blik vooruit zag ze het ineens: The Color Purple (ik had een paarse blouse aangetrokken, de hint), in het Broadway Theatre. Helemaal verrast en in een juichstemming naar binnen waar we prima plaatsen bleken te hebben. De musical was ook fantastisch, prachtige zang en leuk spel. Jammer dat we mede door het zuidelijke accent dat de spelers erin gooiden niet alle grapjes verstonden, maar de grote lijn volgden we prima. We hebben genoten, ook nu weer van het enorm enthousiaste publiek dat luid zat te joelen, klappen en ook huilen, Amerikanen in theaters zijn veel emotioneler dan Nederlanders, leuk om te zien. Nog even gaan napraten in een Ierse pub waar ik een voor mij onbekend biertje probeerde, een lekkere Engelse ale, 'Brass'. En zo werd het weer 1.30 voordat we in bed lagen...

People from 'Hookedmountains' in NY !!!

Goede morgen, middag, nacht allemaal,

Hier dan even een bericht van de senioren uit Haaksbergen (Hookedmountains), nu tijdelijk New Yorkers, althans zo voelt het nu al aan en dat komt, dachten wij, omdat we vanuit een appartement deze stad beleven en niet vanuit een hotel, wat toch anders is.

Nu al zijn we van ons vooroordeel af over NY en de inwoners. We vinden het een fantastische stad en beleving. De NY'ers zijn zeer voorkomende mensen waar de gemiddelde huidige Europeaan en zeker Nederlander nog wat van kan leren.

Als elke Nederlander verplicht zou worden X-tijd in NY te verblijven zou de omgang met mensen daarna echt veranderen (lees beter gaan). De service gerichtheid is ook groot zonder overdreven over te komen en een ieder gaat zeet correct met elkaar om.

Verder vinden wij de mogelijkheden enorm ruim mooie, leuke, ontspannen dingen te doen en dan zijn we nog niet eens verder gekomen dan NY plus Staten Eiland.

Dat eiland beviel ons enorm.......als goudzoekers liepen we daar rond, maar dat lukte even niet, echter wel na een keer bukken een briefje van $100,= gevonden!!! Dus we blijven langer......?!?!

Als automaniak loopt Joost hier elka dag met open mond langs de Avenues: eeeeeen grooooote showroom met modellen die wij helemaal niet kennen, ook van Europese en Japanse fabrikanten. Maar ook zelfs merken die wij helemaal niet kennen zoals bijv. Acura en Scion.

De voor ons bekende merken hebben allemaal of andere motoren en/of uiterlijke aanpassingen. Zo hebben we een Ford Fusion gezien met V6 motor, andere neus en met kofferbak!

De prijzen zijn enorm laag, voorbeeld: een Ford Focus met 2.0 motor kost hier nog net geen $13000,= !!! En nu met de koers van de Euro is dat omgerekend helemaal lachen:

ca. E. 7800,=

Zal ik toch nog maar auto's gaan importeren uit de States?!?!?

Wat een heerlijkheid om weer eens te shoppen met onze dochter, was al weer even geleden, maar dan nu op de fifth avenue!!

Van gekkigheid weet je niet wat je zult kopen. Zo loopt loopt Joost dus nu rond in een Amerikaanse pyjamabroek met daar onder sneakers en een NY Yankees cap op ,achter een Amerikaanse stofzuiger met koplampen te stofzuigen in het appartement. De hamburger had 'ie net achter de kiezen!!!

Gisteren zijn we naar St. Pauls chapel geweest. Tijdens de ramp van 11 sept. gebruikt voor de opvang van slachtoffers en hulpverleners. Was heel erg indrukwekkend. Vanaf ground zero naar de Brooklyn Bridge gelopen. Nog wat rondgedoold in de wijk Brooklyn en toen begaven onze voeten het. Die hebben inmiddels ook al zoveel kilometers afgelegd. Een vriendelijke dame legde ons uit welke lijnen we met de metro nodig hadden en na nog wat boodschappen gedaan te hebben stortten we op de sofa neer.

Voor vandaag staat er een wandeling gepland door Soho en Tribeca, zal wel weer een aanslag op de conditie worden , maar dat hebben we er graag voor over. De Budweiser smaakt daarna des te lekker!!! Ja, het inwonen bij Colette bevalt prima......

Dit was het voor zover, vanuit de heerlijke, grote, Apple.

Met collega Margriet aan de borrel

Haha, da's apart, dag zeggen tegen pap en mam en het appartement uitstappen om naar het werk te gaan. En voor m'n gevoel weer lang geleden dat ik PwC en m'n collega's zag. Tegelijk voelt het zo vertrouwd om weer in m'n cubicle te kruipen en in te loggen...Vrijwel direct hoor ik 'blieb blieb'. Sms van Nederlandse collega Margriet die met een vriendin in New York is. Zullen we straks een borrel doen? Leuk, afgesproken! Maar eerst verder gewerkt aan de kalender voor de global portal, mailtjes beantwoord, ook van collega-secondees die terug zijn naar hun land, en wat ideeën voor in Nederland genoteerd en zo nog wat klusjes. Tussen de middag salade opgeschept bij m'n stamdeli Charlie en naar een reisboekenwinkel gelopen om te kijken of ze het boek 'Miffy in New York City' hebben. Pap en mam hadden een recent krantenartikel bij zich over New York als reisbestemming waarin dat boekje van Dick Bruna wordt genoemd. En dat nergens te vinden is, ook niet bij Barnes and Noble, waar ze het als verrassing voor mij hadden willen kopen. De winkel aan Madison Avenue blijkt een antiquarische zaak...Hij verwijst me naar Strand, een andere gigaboekenwinkel, dus daar kan ik nog kijken, maar ik heb het ook gevonden bij een online winkel. Lekker in het zonnetje de salade gegeten en weer naar binnnen, hè lekker, een gekoelde ruimte...Raar om bij 30 graden en volop zon voor te stellen dat het in Nederland al aardig herfst is...

's Middags kennisgemaakt met de nieuwe secondees die vorige week zijn begonnen toen ik vrij had. Carole uit Genève, Paulina uit Mexico City en Dennis uit de Filippijnen. Helaas zijn ze niet persoonlijk of via mail aan ons van de CSG (Content Strategies Group) voorgesteld want ze werken voor Global Brand (terwijl ik het zie als één groep, maar tsja..). Dus ik ben zelf maar op ze afgestapt en even wat geklept (waar woon je nu in NY, waar is het kantoor in je land, wat doe je daar precies en hier, tot wanneer blijf je, etc). Ze dachten eerst dat ik een Amerikaanse ben en hier vast werk :-) Ook even bij Mary gebuurt die gisteren het feestje had gehad voor haar pensioen. Ik kreeg nog tips van haar voor de vakantie in november. En ik heb haar benaderd - nu het nog kan in haar laatste week - voor specifieke info en vragen voor een onderdeel voor de website. Benjamin belde nog even en toen tas ingepakt en naar beneden, want collega Margriet uit Nederland zou daar met haar vriendin bij de ingang staan! Hadden we 's ochtends via sms afgesproken. Dát was leuk, om naar buiten te stappen en weer bekende gezichten te zien! Naar Bryant Park gelopen waar we op het dakterras lekker hebben zitten borrelen. Gezellig over van alles zitten kletsen en tips uitgewisseld over de stad. Margriet vroeg zich ook al af of ik straks nog wel kan wennen aan Sloten in vergelijking met deze plek, haha! Rond 19 u met de metro terug richting huis en hotel, want ze zitten in dezelfde straat, richting Fifth Avenue. Nog een tip voor een Italiaan gegeven en zelf naar huis gegaan.

Pap en mam zouden koken maar ik kon ze niet bereiken via mobiel of huistelefoon om te vertellen dat ik later zou zijn. Eenmaal binnen bleken ze zelf pas net terug van weer een leuke dag. Richting Financial District waren ze geweest, Ground Zero, en de Staten Island Ferry genomen en daar naar een verzameling hele oude huizen van onder meer de eerste Nederlandse inwoners hier geweest. Na de dag even geëvalueerd te hebben op pad gegaan voor eten, vrij laat, want vanwege de warmte hebben we weinig trek. Leuk restaurantje opgezocht waar Benjamin en ik al hadden geluncht, aan de 7th avenue. Heerlijke salade gegeten en zo weer een mooie dag afgesloten.

Imagine!

Na een heerlijk lange nacht en tijdens een wederom relaxte ochtend met uitgebreid ontbijt kreeg ik telefoon van de Big Apple Greeter: we konden aan het einde van de middag een wandeling met een inwoner van New York krijgen van een paar uur. Leuk! Dat is moeilijk om voor elkaar te krijgen en het was gelukt. Daardoor moest ik jammergenoeg wel het borreltje ter ere van de promotie van Jackie en het pensioen van Mary afzeggen, dat was even dubben, maar ik zal ze sowieso kunnen feliciteren. Op pad gegaan met de metro, terug naar Fifth Avenue, naar H&M. Gisteren bleken we gewoon onze korting van 30% op een truitje te zijn misgelopen en echte Hollanders gaan uiteraard terug, zeker als het om 2 x 9 dollar gaat. Dat was geen enkel probleem en we konden ook pap nog aanmoedigen toch even te kijken naar leuke herenkleding. Ja, dat kan ik in Nederland ook, zei hij nog, maar de lage dollar was ons argument en dat had als resultaat een nieuwe broek en trui! Op straat vond mam ook nog een mooie pashminasjaal voor bij een nieuw vest. Toen doorgelopen richting Central Park, wat wel puffend en zwetend gebeurde met zo'n 34 graden vandaag... Onderweg even de Trump Tower in, even kijken naar die sfeer van Dallas met glimmend bruinrood marmer met goud- en koperkleurige relingen, water langs de muur naar beneden en veel koopwaar met Donald’s gezicht erop en boeken ‘Hoe word ik snel rijk’. We waren koud binnen of ik zag in de hoek bij de bar heel veel mensen staan en zag snel waarom: Donald Trump himself stond daar! Ze waren er opnames aan het maken voor een programma ofzo. Toch wel even leuk zo tussen neus en lippen door!

Daarna in de buurt wat broodjes en drinken gekocht om in het park te lunchen. Na dat gedaan te hebben zijn we een heel eind door het park gaan lopen, onder meer langs de Wolman Rink (ijsbaan in de winter) en een steen met schildpadjes erop. Totdat ik hoog nodig naar de wc moest. En prompt een eind moest lopen voordat ik er een vond, bij de fontein. Daar de trappen af en toen keek ik op een verzameling tafels als een diner van een bruiloft. En een aantal omgevallen tafels en een hoop kapot servies ernaast. Wat is dit?! Ik dacht even aan een joodse bruiloft waar je een bord of schaal kapot gooit en erbij roept: mazzeltov! Maar een tafel omgooien hoort er toch niet bij volgens mij. Maar al vrij snel was het 1 + 1 = 2. Er stonden heel veel vrachtwagens in de buurt daar en bij navraag bleek het te gaan om opnames van CSI: New York! Over een halfuur zouden de opnames verder gaan. Wauw, dat wilden we wel even afwachten. Ondertussen net als veel andere rondlopende parkgangers allerlei foto’s gemaakt op de set die helemaal niet zwaar bewaakt was ofzo. Helaas waren mijn beide camerabatterijen op, dus ik zal pap's foto's proberen in mijn webalbum te zetten, net als de foto's van Benjamin en pap van eerdere dagen.

Toen we het wachten bij de fontein zat waren en de trappen weer opliepen begonnen ze daar bovenaan net weer met de opnames! Dus stonden we er met onze neus bovenop en herkende mam allerlei spelers. Twee agenten die kennelijk bijrollen hadden stonden te grappen met het publiek terwijl de camera’s draaiden om de forensische agenten te filmen. Gaaf om te zien en goh, wat een mazzel vandaag na Donald! Iemand uit het publiek wist dat het ging om seizoen 4, episode 9. Even in de gaten houden, misschien zijn we wel als toekijkend publiek op de achtergrond te zien, achter de linten waarmee ze de plek des onheils altijd afzetten en naast de ambulance.

Volgende doel waren de Strawberry Fields, een deel van het park dat aan John Lennon is opgedragen, waarvoor Yoko Ono zich heeft ingezet. Lennon is doodgeschoten voor het gebouw waar hij woonde, de Dakota Building dat achter dat deel aan het park ligt. Yoko Ono woont er nog. Bij de Strawberry Fields zie je een grote ronde cirkel in de straat met de tekst ‘Imagine’ en bloemen, foto’s en teksten. We zijn ook vlak langs de Dakota Building gelopen en ook langs de San Remo Apartments waar onder meer Dustin Hoffman en Paul Simon hebben gewoond en Madonna werd afgewezen door de bewonerscommissie. Zij woont ietsje meer downtown. Daarna het park weer ingelopen en toen kreeg ik telefoon: de wandeling kon door een spoedgeval in de familie van de gids toch niet doorgaan, heel veel excuses...Jemig, wat jammer, want daarvoor had ik de borrel laten schieten...maar niets aan te doen. Verder gelopen langs het Shakespeare theater en het Belvedere Castle en daarna weer richting een andere uitgang, door het mooie Upper East Side naar de metro. Die enorm druk bleek, waarschijnlijk omdat de meeste mensen het te heet vinden om te lopen. En wat waren ook wij blij om weer thuis te komen in een koele ruimte...Met een biertje, chipje, toastje en de restjes Chinees van gisteren die we vanwege de enorme hoeveelheden niet hadden opgekregen was het lekker napraten over deze leuke, warme dag. Imagine, zo even Donald Trump en CSI: New York op een gewone dinsdagmiddag voorbij lopen, het blijft apart...en daarom zo leuk hier in deze Big Apple..

Winkelen op Fifth Avenue...

Da's raar, weer alleen in bedje, en ik slaap niet zoals de vorige nachten..Op m'n blog lees ik Kathalijn's reactie: ze heeft Benjamin opgehaald en hij is weer thuis. Hij heeft net drie minuten daarvoor geprobeerd te skypen, maar toen stond ik de bedbank nog in te klappen...Hij viel juist om van de slaap en is naar bed gegaan. Met een lekker en gezellig ontbijtje met z'n drietjes kom ik weer op gang. Zo merkwaardig trouwens, pap en mam hebben totaal geen last van jetlag, vanaf dag 1 slapen ze prima! Een van de voordelen van ouder worden en minder slaap nodig hebben?

Mam gooit op om te gaan winkelen. In Nederland komt het er maar niet van vanwege de afstand Haarlem-Haaksbergen. Dus komt mam naar New York voor een middagje shoppen, klinkt wel aardig he? Pfff, haha, we moeten zelf lachen om hoe het klinkt... Maar wat een goed plan! Pap trekt z'n eigen winkelplan en even later lopen we over de Fifth Avenue. Richting Bryant Park, naar Charlie, de deli waar we met collega's tussen de middag ook heen gaan. Er is zoveel te koop dat pap en mam bij de eerste balie direct een broodje kopen. Om daarna in het zonovergoten en dus drukke Bryant Park tussen de middag een tafeltje en stoeltjes te verzamelen. Dat lukt en onder het genot van live pianospel kijkend op een grasveld vol lunchende en kletsende mensen genieten we. Energie genoeg om de Fifth Avenue te vervolgen. Pap wil de herenafdeling van de prachtig mooie H&M ook wel zien (waarom hebben wij in Nederland nou niet zo'n mooie en vooral ook goed opgeruimde H&M...?), dus daarbinnen splitsen onze wegen. Mam en ik blijven uiteindelijk de hele middag(!) in H&M, tsja, wat wil je in deze zaak met allure voor H&M-prijzen met een zwakke dollar: wij zijn spekkopers! En dat benutten we volop, we gaan rond 17 u pas de winkel uit met heel wat aanwinsten, there we go!

Helemaal terug naar 777 Sixth Avenue gelopen waar we onder ons pand even wat koele biertjes bij Duane kopen. Thuis check ik direct of Benjamin nog online is. Hij blijkt gebeld te hebben: hij kan totaal niet slapen en het is in Nederland 1 uur 's nachts...Even later skypen we lekker en daarna probeert hij z'n ogen toch dicht te krijgen. Even later is ook pap thuis van een lange route langs de St Patrick's Cathedral, de winkels van de NBA en van Disney, de Trump Tower en nog wat plekken. Hij gelooft z'n oren niet dat wij de héle middag in H&M hebben gehangen, haha. Na een biertje vertrekken we naar Wholefoods voor aanvulling van wat eten en drinken in huis. Ook daar weer volop genieten van al dat lekkers, wát een supermarkt, concluderen ook zij. Op weg naar huis bij de afhaal hier onder het pand Thai en Chinees gehaald en lekker thuis zitten eten. Evaluerend over onze meningen over Amerika en New York en onze vooroordelen (die ik ook heel erg had) die echt helemaal niet blijken te kloppen. Amerika en ook New York is geen plaats waarin je verzuipt of ten onder gaat aan onaardige of oppervlakkige en gestreste mensen. Mensen zijn goed gemanierd, gezellig, extravert en relaxt. En pap en mam vinden het nog steeds zó onwerkelijk, onrealistisch en heerlijk om zo hoog met uitzicht op de Empire State Building en de Sixth Avenue simpel in een appartement aan tafel aan een afhaal te zitten...En dat is ook nog steeds even mooi om mee te maken!

Benjamin vliegt terug

En zo was het alweer zondag geworden, de laatste dag voor Benjamin...Lekker geslapen omdat we even geruild hadden van bed en ook pap en mam waren goed uitgerust, ze hadden het matras gewoon op de grond gelegd. En het weer deed de naam van de dag eer aan, het was stralend weer. We besloten in ieder geval het Empire State Building op te gaan. Nadat Benjamin z'n tas had ingepakt, ik een koffer had gevuld met dingen van mij die terug konden naar Nederland en na een koffie met een heerlijke brownie van de Fat Witches (winkel in de Chelsea Market) gingen we op pad. Na een lekker wandelingetje over de Fifth Avenue konden we zo doorlopen in deze giga-reus van New York. De scan ging prima, dit keer had ik niet vergeten m'n zakmes thuis te laten en konden we naar boven in de lange rij mensen die er toch bleek te zijn. Pap klokte hoe snel de lift op de 86e verdieping was, ik geloof in 9 seconden. En konden we even later genieten van het schitterende uitzicht op deze superheldere dag. Ik voor de tweede keer, maar het was weer even mooi...helaas wel veel drukker....Pap en mam konden met de verrekijker het bereik nog wat vergroten, maar je zag zo ook enorm ver, tot in de Atlantische Oceaan en de heuvel van waarschijnlijk de Catskill Mountains.

Weer beneden besloten we de metro te pakken naar Lower East Side, de wijk in zuid-oost Manhattan waar heel veel joodse mensen uit eerst Oost- en later ook wel West- en Zuid-Europese landen heen trokken voor een nieuw bestaan hier. We liepen direct naar Katz's Delicatessen, een zaak uit eind 1800 waar je heerlijke sandwiches, bagels, hamburgers en steaks kunt eten. Het duurde even, maar toen zaten we ook aan een smaakvolle lunch, wát een smaak van de pastrami en de cheesesteak! Dat hebben meer mensen ontdekt, het was erg druk. Toen konden we er weer tegenaan voor de wandeling. Door een heel ander soort wijk wederom dan de wijken en buurten die we hebben gezien tot nu toe. Onder meer langs de oudste synagoge van New York en door een heel oud winkelstraatje met van oudsher zaakjes en stalletjes van joodse ondernemers. Even later liepen we ineens in Chinatown, die overgang duurt slechts 1 straat, heel grappig. Alleen maar Chinese tekens op luifels en Chinezen om je heen, heel druk. Weer even later liepen we weer in Little Italy waar een straatfeest aan de gang was ter ere van San Genaro.

Heel moe maar weer zeer voldaan zoefden we even later weer met de metro naar huis, enigszins in de stress om op tijd op JFK te kunnen zijn want we reden weer eens de juiste halte voorbij omdat de metro weer plots een express was geworden. Weekend...Flinke pas naar huis genomen in plaats van weer een metro en de tassen opgehaald weer terug naar het metrostation. Voor een rit van 75 minuten met metro en airtrain. Benjamin had zo ingecheckt omdat hij dat al online had gedaan vandaag en kon nu zelfs nog een stoel met meer beenruimte vinden. Nog even wat gegeten en gedronken en toen vaarwel gezegd..Dat was weer even heel moeilijk, maar totaal niet te vergelijken met augustus. Het vooruitzicht over 5,5 week samen een leuke vakantie te hebben maakt veel goed. Eenmaal weer terug om 23.30 na een lange reis met een metro die weer eens anders reed en een wandeling over een chique deel van Fifth Avenue zagen we dat Benjamin met een uur vertraging was opgestegen en dus net in de lucht hing...

Met Monty Alexander in Harlem

Zo lekker als het bedbankje vrijdag lag, zo slecht sliepen we er de nacht erna op dus Benjamin en ik waren totaal niet fit. De dag startte ook erg grijs met veel mist. Pap en mam hadden prima geslapen en zo waren we in dubio wat te gaan doen. Guggenheim-museum was het plan en vanavond uit eten en naar Harlem, naar een jazzclub waar Monty Alexander zou optreden met zijn quartet. Maar eerst even broer Roland skypen. Gezellig zitten kleppen alsof hij naast ons aan tafel zat, zo helder is het geluid. Tijdens het gesprek begon het nog flink te plenzen buiten. Toen we daarna aanstalten maakten om rugzakken weer klaar te maken besloten Benjamin en ik toch om maar verstandig te zijn en thuis te blijven om nog wat bij te slapen, want we wilden graag 's avonds met z'n vieren Pap en mam verruilden het museum voor een wandeling door Chelsea. Ondertussen probeerden wij het telefoonnummer van Lenox Lounge te bereiken dat vermeld stond in de Village Voice, het krantje waar het optreden van Monty in aangekondigd stond. Een uur later moesten we terugbellen. Vervolgens niet meer te pakken gekregen...Wij hebben nog lekker geslapen en pap en mam hadden zich prima vermaakt in de buurt en in de Chelsea Market en bij Balducci's, een hele mooie deli. Tijdens een biertje besloten we of we op safe zouden spelen door een goed restaurant in Tribeca te kiezen en zo de avond in te vullen of de gok te wagen en de hele reis naar Harlem te beginnen voor een poging toch Monty Alexander te zien.

Het werd het laatste. Eenmaal boven de grond stonden we direct voor Lennox Lounge. Eenmaal binnen hoorden we aan de bar dat het gratis zou zijn die avond, dat er twee optredens zouden zijn, om 21 en 23 uur en dat we het beste vroeg binnen konden zijn. We bleken er ook te kunnen eten en dus zaten we even later aan een tafeltje in een heel erg leuk, knus zaaltje met onze neus ongeveer op het podium dat klaarstond. Terwijl we wachtten op onze gerechten druppelden veel mensen binnen. Veel begroetingen, kennelijk van jazzliefhebbers die elkaar er vaker zien. Het eten was echt heerlijk en rond 21 uur stapte Monty Alexander zomaar binnen en even later zijn bassist, drummers, gitarist/zanger en basgitarist. Vooral Benjamin keek zijn ogen uit: ooit op North Sea Jazz gezien op een heel groot podium in een enorme zaal en nu zo! We konden hem bijna aanraken, zo dicht zaten we bij zijn piano. En zijn vingervlugge vingerspel konden we dus feilloos volgen. Wát een ritme en geluid, en van jazz overgaand op reggae en klassiek. Monty blijkt geboren en getogen in Jamaica en is in de jaren zestig naar New York gekomen. De reggae en Bob Marley zitten nog duidelijk in z'n bloed. Hele leuke sfeer ook in het zaaltje met enthousiast klappende en joelende mensen en druk serverende obers. Op een gegeven moment kwam er een naar me toe en zei dat de mijnheer aan de andere kant van het podium vroeg wat ik wilde drinken. Huh, me? Totdat bleek dat hij de andere dame bedoelde op de andere hoek van het bankje, naast pap, haha. Pfoe, ik wist al even niet hoe ik moest reageren..

Twee uur later, aan het einde van het optreden, liep pap naar voren om een foto te maken van iemand die met Monty op de foto wilde en zei hij tegen Monty genoten te hebben. Ik dacht: Benjamin wil ook wel een foto met hem, dus ik ga ook even bedanken en zeggen dat we hem op North Sea Jazz hebben bewonderd. En zo stonden we even later met z'n vieren ook te poseren voor een foto met hem, leuk! Op de stoep nog wat foto's gemaakt en ook de dame uit Jamaica die naast ons had gezeten stelde voor nog met de gitarist/zanger op de foto te gaan, volgens haar ook een bekende muzikant in Jamaica. Maar hij was weer druk in gesprek met andere fans en we vonden het zo helemaal geslaagd. Metro terug en nog even nagepraat op een zwoel terrasje van The Rogue in het geroezemoes en stadsgewoel van een uitgaansavond.