dinsdag 6 november 2007

Nul beren, mooie meren!

Het eerste dat we vanmorgen zagen was een enorm blauwe lucht en..sneeuw op de top van Whiteface Mountain, de berg tegenover ons! Wauw zeg, in november...Na een snel ontbijt zijn we naar buiten gaan, eens een ronde om het huis gaan wandelen om te zien waar we precies zitten. De twee honden van de verhuurder, Roscoe en z'n kleine lelijke maar heel lieve vriendje liepen gezellig mee en waren blij met alle aandacht. Het huis staat dicht aan een rivier en een plaats waar je mag vissen. Verder is er in de wijde omtrek geen bewoning, alleen de Ausable Lodge die ook van de verhuurder is. Het rondje was maar kort dus we stonden snel weer thuis.

Nadat Benjamin wat hout had gehakt voor onze open haard zijn we met de auto richting Whiteface Mountain Skiing Center en Lake Placid naar de start van de wandeling 'Owen and Copperas Ponds' uit ons wandelboekje gereden. Die vonden we zo waar wel direct, direct naast de weg. We tekenenden in het boek onze namen, wandelbestemming en verblijfplaats op, wat gebruikelijk is hier, om het de boswachters gemakkelijker te maken mensen op te sporen indien nodig. Het pad liep stijl omhoog, direct het dichte bos in. Allebei probeerden we ons een beetje groot te houden, haha, er lopen in de Adirondacks een flink aantal zwarte beren, ook het boekje schrijft dat er veel leven hier. Zie je er een, dan moet je stil blijven staan, vooral niet gaan rennen, en een steentje van je afgooien of zo, niet rechtstreeks naar hem toe, in de hoop dat hij wegwandelt. Ze zijn hier niet zo agressief als in Yosemite omdat ze hier gemakkelijker eten vinden en dus niet genoodzaakt zijn huizen of campings op te zoeken. Ze zijn over het algemeen bang voor mensen en we hebben dus door onze voeten hard neer te zetten en te ritselen door de herfstbladeren flink laten horen dat wij er liepen. Geen beer tegengekomen. Wel twee mooie meren omgeven door enorme bossen, in de enorme stilte met de zon schitterend op het water, betoverend! Met hulp van de wandelbeschrijving probeerden we ook het derde meer te vinden dat heel mooi uitzicht zou geven op de Whiteface Mountain. Dat bleek echt niet te vinden, we hebben hetzelfde stuk stijgend en dalend wel drie keer gelopen en het uiteindelijk maar opgegeven, de beschrijving klopt echt niet..In ieder geval heerlijk gelopen met de zon op ons gezicht en een frisse neus en wangen. Teruggereden naar huis waar we zijn gaan kokkerellen om een boeuf bourguignon te maken, lekker, weer die winterkostjes, yummy!





Geen opmerkingen: