hard werken op Labor Day

Uitgesproken lui op Labor Day, da's wel erg toepasselijk...Boekje lezen in bed en toen mezelf maar gedwongen van deze laatste dag in D.C. te profiteren! Het begon alweer zo mooi met aan de ontbijttafel twee mensen uit Montreal en oorspronkelijk uit Beiroet die hier hun neef bezoeken die aan het revalideren is na een hartaanval, een meisje uit Sacramento (vlak bij San Francisco) die voor haar studie internationale politicologie interviews heeft geregeld met politici hier en een meisje uit de UK die hier twee jaar als attorney gaat werken voor de Wereldbank en de twee mensen uit Virginia die verpleegster en landschapsarchitect blijken te zijn. En uiteraard vertel ik weer wat ik hier en in NY doe en PricewaterhouseCoopers krijgt wederom reclame, in de afgelopen weken heb ik een enkele keer de organisatie echt moeten introduceren, meestal kennen mensen PwC wel en zo veel mensen zijn verrast en hebben nog nooit van deze slimme manier gehoord om via secondments kennis en ervaringen tussen de landen te delen en de organisatie verder te brengen. Dus alweer ruim voldoende voer voor heel leuke, grappige, emotionele en interessante gesprekken over de wantoestanden na Katrina mede door corrupte politici (de vrouw heeft veel gewonde baby's en kinderen verpleegt na Katrina in New Orleans), de man met de hartaanval, Nederland, etc etc. En de man uit Virginia, die reis- en kookgek is en hier een workshop wil doen om te koken voor politici, kreeg de serieuze vraag om met de Libanese Raymond naar het Midden-Oosten te gaan waar hij recepten van authentieke gerechten van daar wil verzamelen om ze uit te geven in een boek. En toen moest de dag nog beginnen.

Wederom mezelf gedwongen om half elf op te stappen na iedereen gedag gezegd te hebben. Metro en bus naar Georgetown, de wijk waar grote politici hebben gewoond zoals Kissinger en Kennedy en waar de uitvinder van de telefoon, Graham Bell, woonde. Prachtige, zeer sfeervolle wijk met hele oude huizen en soms kinderkopjesstraten. Er zijn er best wat te koop en later vind ik op internet de vermelde makelaar op een van de bordjes in de tuin, Long and Foster's. De prijzen variëren van 2,5 tot 5 miljoen dollar...

Daarna de bus richting de 'Federal Triangle', zoals ze de verzameling staatsgebouwen en monumenten noemen. Hard Rock Cafe, hmm, daar ben ik nog nooit geweest en alles heeft een eerste keer..Heerlijke crabsandwich met frieten gegeten als zijnde mijn diner van vandaag. Daarna langs het gebouw van de FBI gelopen naar het grasveld bij de National Art Gallery voor een prachtige blik op het Capitol. Aan mensen gevraagd van mij een foto te maken. Bleken mensen uit Afghanistan, broer woonde nu in de UK, zus vier jaar in de VS als architect. Of ik uit Frankrijk kwam, gezien m'n accent? Gevolgd door een verklaring wat ik hier doe. Oh, give me your email address, then we can keep in contact. Hm, nou, - vriendelijk glimlachend -nee thanks, dat gaat me net te snel...

Direct naar de National Art Gallery gestiefeld waar ook weer een security check (krijg je hier werkelijk overal) van mijn rugzak volgde (werkelijk bij elk pand hier), nu met wel zeer vrolijke guards die wel wat Nederlands wilden leren. Het museum bleek precies het deel Amerikaanse en Franse impressionisten - waar ik voor was gekomen- tijdelijk gesloten had, &%#* Dan maar een rondje Dutch. Ik hou helemaal niet van Rembrandt en Hals en consorten maar dacht dan toch eens een Grebber te ontdekken (wij wonen in de Grebberstraat, een Haarlemse schilder uit de Hals-tijd). Ook daarmee pech dus ik stond snel weer bij de checkroom. "There's the topmodel back" werd ik verwelkomd. Hm altijd vleiend ;-) Buiten over het grasveld naar de East Wing, het tweede gebouw. Ik kwam weer de Afghanen tegen. De man kwam naar me toe: wanneer ga je terug? Hoe ver is NY vanaf hier met de auto? Kan ik je nog eens zien, you're such a nice lovely woman. Eh, nou, het is zeker 4,5 uur (denk niet meer dan 3 ;-) en ik ben getrouwd, zie, ring. So I really don't have a chance? Eh nee, really. Give me your email address. Eh, well, I don't know...You don't know your email address?? Oh, you don't have an email address?? Meewarige blik en ik heb maar lekker de indruk gelaten dat die Dutch een beetje achterlijk zijn. Maar wel weer vleiend natuurlijk, hihi.

Door naar Capitol en bijgebouwen en het Supreme Court en wederom was ik ruim op tijd op Union Station voor de Acela Express terug naar New York. Heerlijke trein en nu even geen praatzame buurvrouw, even helemaal niet erg met zo'n vermoeid, flink verkleurd hoofd dat alle indrukken aan 't verwerken was, 't was hard werken op Labor Day...Philly en Washington D.C. waren echt fantastisch om te zien, heel blij dat ik dit heb gedaan (hoewel het zo veel leuker nog was geweest met Benjamin of met ouders of een goede vriendin) en heb kunnen doen dankzij deze secondment...En wat heerlijk om weer in New York lopend naar huis te gaan, ja, huis, ik voelde het echt als thuiskomen...

Het is inmiddels veel te laat geworden en kan nu even geen fotootjes bij de berichtjes zetten, dat doe ik nog. Dus voor nu verwijs ik je even naar http://picasaweb.google.com/colettemulder/NewYorkPart2 waar ze allemaal op staan tegen de tijd dat jij wakker wordt, m'n camera en laptop zijn nu flink aan het stampen om ze erop te krijgen en ik ga naar m'n bedje... De bijschriften volgen nog maar veel spreekt denk ik vanzelf, ze staan in de volgorde van de reis en in de blog som ik ze in juiste volgorde op (ze zullen niet allemaal genoemd zijn).
v.l.n.r. voor een voormalig huis (met rode steen) van J.F. Kennedy, FBI, National Art Gallery, Capitol, Union Station