van panda tot potomac

Zondagochtend half zeven: klaar wakker...Hé, dan kan ik wel naar de Zoo gaan die hier vlakbij is, ik las gisteren dat deze notabene gratis dierentuin om 6 uur al open gaat. Hmm, maar hoe zou dat zijn: in een nog onbekende stad in een schemerige Zoo een dame in haar eentje...misschien niet zo slim. Nee, ik ga weer slapen. Dat lukt dus niet en om 7 uur spring ik er weer uit en om klokslag 7.30 sta ik in de dierentuin, haha. Weer zoiets grappigs van reizen...Ik hoor allerlei vogel- en onbestemde geluiden en ontmoet enkele zotten zoals ik. En ik loop direct naar de plek waar ik voor ben gekomen: de Giant Panda's! China heeft ook als een cadeau aan de VS twee pandaberen cadeau gedaan en hier zijn ze veel onderzoek gaan doen om te proberen nageslacht voor elkaar te krijgen wat erg moeilijk schijnt te zijn bij panda's (zou misschien ook wel goed zijn als 't bij mensen wat moeilijker was, gezien de scheefgroei tussen mensen en dieren op deze aarde... ;-) Toch is het hier ook gelukt en twee jaar geleden werd Tai Chan oftewel Peaceful Mountain (vertaald uit het Chinees) geboren, ook wel Butterstick genoemd naar het formaat bij z'n geboorte. En wat was hij actief op dit uur van de dag, net als z'n paps en mams, wat een mazzel had ik! Met maar vijf andere mensen stond ik met m'n neus er bovenop en heb ik een paar hele leuke filmpjes kunnen maken. Ik kijk of ze vanaf m'n picasa-album te bekijken zijn. Daarna nog een korte ronde gedaan (want veel dieren zijn ook in onze dierentuinen te zien of ik heb ze in het wild gezien in Afrika...). Je kunt je hier aanmelden om als vrijwilliger dieren te tellen en hun gedrag te volgen, wow, lijkt me leuk! Een vrouw stond met een papier en potlood bij de vrij zeldzame Red Lion Mandrils, die ik zag springen van tak naar tak hoog in de bomen. Toen op tijd terug voor ontbijt in het Guesthouse.

Aan tafel zaten twee gasten uit Virginia die net uit Louisiana waren verhuisd en nu D.C. aan het ontdekken zijn, twee uur van huis. En, wat vind je van de Zoo? Ik antwoordde dat ik een gewetensvraag had vanmorgen want eigenlijk ben ik tegen het opsluiten van dieren in die hokken, ook al zijn sommige redelijk ruim, en zag ik bijvoorbeeld een hele grote vogel in z'n eentje zielig direct naar het hek komen toen ik kwam. De man bleek ook in Zuid-Afrika en Botswana te zijn geweest. Zij durfde niet mee, totdat ze nu ook weer van mij hoorde over de faciliteiten en het algehele levenspeil. Leuk, zo stimuleer je ook weer mensen! De eigenaar van het Guesthouse, Raymond, bleek een Libanees die getrouwd is met de Amerikaanse Laura. Enorm boeiende verteller. En nu zat achter de balie een dame uit Guatemala. Jeetje, het wordt steeds internationaler...Wat leuk, die verhalen aan tafel...Ik moest mezelf dwingen op tijd op stap te gaan, met de metro naar het Pentagon.

Daar aangekomen bleek dat één grote burcht, helemaal omheind, en niets te zien dus. Een stel met kinderen liep ook wat verdwaas rond en hoopten van mij meer uitleg te kunnen krijgen. Ze waren ook direct nieuwsgierig waar ik vandaan kwam en zij bleken een Amerikaan getrouwd met een Colombiaanse. Met de metro door naar Arlington Cemetary waar ik in de bloedhitte helemaal omhoog ben gelopen naar het graf van John F. Kenney, Jackie Bouvier Kennedy Onassis en hun (te vroeg overleden?) kinderen en de broer van John, Robert. Nog een ronde en daarna weer omlaag. Metro naar de buurt van het Witte Huis. Na een 'combo' (combinatie van broodje, drinken en klein zakje chips, zie je hier veel) stond ik even later pontificaal voor dat enorm in de zon verblindende paleis. Aan de achterkant en even later voor, tussen de vele andere gapers. Daarna de White House Museum bezocht, erg leuk, met een film over de geschiedenis ervan, het interieur en wetenswaardigheden (er is b.v. een heel planten- en bloementeam om het huis op te fleuren, moet je je voorstellen...) en ook veel foto's van de verschillende presidentsgezinnen die allemaal hun eigen 'fingerprint' achterlieten, het huis aanpasten naar hun wensen voor het tijdelijk verblijf. Daarna naar de Washington Monument gelopen, de enorme pilaar. Wat een hitte...Daarna door naar de Tidal Bassin, een meer met aan de overkant de Thomas Jefferson Memorial. Daarna naar de Wold War II Memorial waar ik met een been half in het water belandde omdat ik zo nodig een eend moest fotograferen - zonder een toerist op de foto te krijgen - die erg grappig op één poot zat te slapen tussen al die toeristen en enorme monumenten, zo ontnuchterend...Nog een eind gelopen en na wat rustpauzes en weer een fles water leeggedronken te hebben bij het Lincoln Monument naar boven gelopen. Jemig, wat een afstanden hier...En wat een ruim opgezette, mooie stad, waardoor ook rustiger maar tegelijk ongezelliger dan New York. Het bruist minder.

Via de Potomac River naar het beruchte Watergate Hotel gelopen, bekend van twee affaires, de laatste met Monica Lewinsky..En uiteindelijk ongeveer sloffend de metro in, terug naar Woodley Park, mijn halte. Oooh wat was ik op...Beetje dizzy van de hitte hoewel ik echt heel veel heb gedronken maar nauwelijks plaspauzes nodig had...(praktisch want er zijn erg weinig wc's te vinden, geldt ook voor NY). Ik ben direct naar Afghan Grill gegaan, een andere tip van Mona. Ook dat was heerlijk, ik leefde op. Lamb Chops met gegrilde paprika en ui en saffraanrijst, hmmm. Daarna een douche en gestrekt...

v.l.n.r. graf van J.F. Kennedy, Jackie Kennedy Bouvier Onassis en hun kinderen op Arlington Cemetery, papa of mama van Peaceful Mountain in de National Zoo, voor het Witte Huis,Washington Monument, Afghan Grill