Daarna moest ik rennen om op tijd te zijn bij de kapper. Jaaa, dat was even spannend. Ik kon het echt niet verder rekken, was al een paar weken af en toe m’n haar aan het opsteken. In die warmte wel een uitkomst maar nu kon ik het bijna niet meer met fatsoen los dragen. Naar welke kapper?? Wie kan er goed met krullen omgaan..? Tijdens m'n halfjaar stage in Parijs was ik eens door een leerlingkapper letterlijk helemaal verknipt geworden. Tsja, ik wilde toen vanwege m'n budget heel goedkoop klaar zijn. Maar nu dus niet weer zo'n ervaring graag...Ik had hier in de buurt helemaal geen kappers gezien. Collega Jackie zou wel een adres in Brooklyn opzoeken waar een eerdere secondee tevreden over was. Donderdag kon ik niet meer wachten en zocht op internet op postcode 10001, lekker hier in de buurt. Ik vond een adres met een review van iemand die zei dat ze er al jaren kwam en dat de kapper ook celebs knipt. Hm, ik gok het. Gebeld en afspraak voor vandaag gemaakt, ze kon alleen nog om 12.45. Goed teken. Wel prijzig, maar met het dollar/euroverhaal niet veel duurder dan thuis. En maar twee straten verderop.
En vandaag snapte ik ook waarom ik bijna geen salons zie in de buurt. Ze blijken veelal op een hogere verdieping te zitten, vanwege de kosten waarschijnlijk. Ik moest naar zes hoog en stapte direct de kleine zaak binnen vanuit de hal. Erg aardige dame die me knipte en de salon 17 jaar geleden startte. Ze werkte daarvoor in de film- en muziekbusiness als kapster/styliste en was de werkdagen van 10 uur of meer een keer zat. Er hingen diverse foto’s rondom de spiegel. Uiteraard kreeg ik weer een heel levensverhaal te horen. Over haar 20 jaar oudere man en dat hij zich niet als vader zag en dat ze daarom geen kinderen hadden en dat ze een tweede huis hebben in Florida maar er nooit heen zouden verhuizen want New York, hun bakermat, is een magneet voor hun. En Bush vindt ze maar niets en verpest het imago van Amerika, ze kent een dame die veel heeft gereisd in Europa en altijd een Canadees accent nadoet om maar niet als Amerikaanse herkent te worden en dat ze in Parijs altijd probeert Frans te praten en dat ze Fransen erg aardig vindt hoewel veel Amerikanen anders zeggen. En dat ze nu graag naar Amsterdam zou willen en de bulbs wil zien na vorig jaar weer aan de westkust op vakantie te zijn geweest om haar 20-jarig huwelijk te vieren en vrienden op te zoeken die ze al 13 jaar niet had gezien. En zo nog veel meer, en dat in drie kwartier. Haha, het blijft lachen hier met die open mensen. Intussen had ze ook nog oog gehad voor m’n kapsel, ze had begrepen wat ik wilde. Halverwege had ik wel even gecheckt of ze ook de layers zou knippen want het ging lijken op een bob en ik ken de volgorde van m’n eigen kapper waar dit niet op leek. Maar uiteraard, maak je geen zorgen, nee, want zonder de lagen zijn je krullen verdwenen, zei ze. Pfoe, ze had het dus inderdaad goed door. En opgelucht betaalde ik, ze wenste me nog een fijne tijd hier toe, en ik stapte zonder gene de straat op. Zie foto voor het resultaat, prima toch?
Ik was toch in de buurt van Penn Station dus ging op pad daarheen om alvast uit te zoeken welke trein ik moet nemen naar Babs, Wim en hun zoontje Onno, ik ga ze morgen opzoeken in New Jersey. Loop nu trouwens al zonder kaart in New York rond, weet het hier al goed te vinden...Maar in deze hoek waar ik niet heel veel kom was ik de hoek omkomend toch verbaasd: wat is dat voor gebouw? Nooit opgevallen..totdat ik de geveltekst las: post office. Ha, de steigers en doeken zijn weg! Jeetje, wat een paleis..zie foto. Zelfde idee als stations hier, die zijn ook zo statig, heel apart. In ieder geval treinkaartje gekocht en toen op pad om morgen wat leuks mee te nemen. Jeetje, wat moet je kopen voor een jochie van een jaar of drie…Lukte toch vrij snel en daarna nog even wat winkels in gegaan waar ik al vaak langs kwam en nieuwsgierig naar was geworden. Maar wat een oubollige zaken weer..van winkelinrichting hebben ze hier vaak echt geen verstand. En ik realiseerde me dat ik de Hema mis. Zo’n soort winkel lijkt hier niet te bestaan. Ik was de enorme drukte snel zat hoewel ik weer diverse boeiende momenten had zoals Superman die weer eens bij Herald Square te vinden was en daar schreeuwend koopwaar loopt aan te prijzen. Ik zag kunst die wij thuis met onze boomstronk hadden kunnen creëren, gemiste kans! (zie foto) En de zon had de ochtendmist (ik zag de Empire State Building totaal niet!) totaal weggedrukt, warm, strakblauwe lucht. Strandweer, maar dat is me iets te ver voor een paar uurtjes. Thuis geluncht en een uurtje bijgeslapen, ik was echt moe na een wat rommelige nacht slaap. Daarna kon ik er weer tegen, boodschappen gedaan en de was gaan doen. Bleek de kaart weer op en ik geen 5- of 10-dollarbiljetten heb. De receptieman had ze ook niet en collega Dennis die toevallig binnen kwam (hij woont ook in dit pand) ook niet, maar vriendelijke buurman die in de wasruimte stond leende me z’n pas. En toen was het alweer 20.30 en moest ik nog wat kokkerellen…Zelfs hier verkopen ze Patak's curry paste dus dat was niet bepaald moeilijk vandaag, én lekker! En ik kon het niet nalaten weer een andere vermomming van Empire even vast te leggen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten