VrijMiBo!

Vrijdag stelde Kayann voor de lunch eens ergens anders te halen, bij een Thai die ze kent. Dat zagen Dennis, Carole, Paulina en ik wel zitten. De rij stond er tot buiten en het bleek inderdaad een smakelijke hap, lekker met tafeltjes en stoeltjes op het grasveld van Bryant Park. Daar waren we wat uurtjes later weer. Want m’n voorstel om na een weekje met heel wat meetings over nieuwe projecten en ook vermoeide gezichten van de andere secondees een eerste gezamenlijke borrel te doen werd enthousiast ontvangen en rond 18.15 stonden we dus weer in het park. Nu bij de wel heel drukke buitenbar, allemaal kantoormensen die hetzelfde plan hadden voor een VrijMiBo, vrijdagmiddagborrel, aldus de collega's van Benjamin in de tijd van de ABN AMRO. Met een Sam Adams was het lekker napraten en elkaar verder leren kennen en delen van ervaringen en het gevoel ‘wow, ik heb deze kans gekregen en zit nu echt in New York, even elkaar knijpen!’ Leuk om te horen over de eerste indrukken van deze groep. Na het biertje gingen we op pad voor een camera die Paulina wilde kopen. In het park wilde ze die van ons wel eens proberen, zie foto's. In de winkel werd het beslissen nog moeilijker, dus goed dat sluitingstijd het beslismoment werd. Erg grappig voor Carole en mij om te zien hoe de verkoper - duidelijk uit Mexico of ander Spaanstalig land- en Mexicaanse Paulina allebei hardnekkig volhielden in wat gebrekkig Engels. Uiteindelijk ging het in rap Spaans en was de winkel al lang gesloten en Carole en ik buiten toen de verkoper nog de camera aan het uitleggen was en een foto van Paulina maakte. En wij dus grinnikend voor de winkelruit van die twee flirtende mensen alleen in de winkel. Bij Wendy’s volgde een soort bigmacmenu maar dan met een veel smakelijkere hamburger. Ik vergat alleen erbij te zeggen dat ik een klein menu wilde. Gevolg: zie formaat beker op de foto, en in die orde waren ook de burger en de beker frieten...Ook daar weer gezellig een tijd zitten kletsen en toen was de vraag: gaan we naar de (ook Zwitserse) vriend van Carole die in de buurt ergens met collega’s van de Zwitserse ambassade het weekend inluidde of niet? Het werd een bezoekje aan het appartement van Paulina, ze had Tequila. Onze monden vielen open bij het naderen van het gebouw, wát een chique pand. Hetzelfde gebeurde bij binnenkomst, ongelooflijk, wat een prachtig ingericht appartement, uitzicht, poe, er is dus een groot verschil in huisvesting…Je hoort bij totaal niet klagen, ik ben een enorme mazzelkont, maar wel grappig om te constateren hoe verschillend de appartementen dus zijn. Maar…ik ben wel heel verguld met m’n slaapbank! En die komt wel heel goed van pas, zoals bij het bezoek van m’n pap en mam en volgend weekend als m’n nichtje komt. Ik ben niet verder gekomen dan even rondkijken bij Paulina, want ik was behoorlijk moe en ken mezelf, als het gezellig is blijf ik hangen en wordt het laat. Dus ik zei de dames dag en liep het kleine stukje naar huis. Mijn overbuurman Empire had weer eens een andere look, nu Italiaans getooid, dus die moest ik nog even registreren.