Ondergedompeld in de schone kunsten

Vrijdag was ik pas laat weg van het werk vanwege een gezellige reden, laat einde middag belde Benjamin en hebben we weer even bijgekletst. De andere secondees gingen naar huis en ik vond het een heerlijk vooruitzicht, even lekker een avondje relaxen. We hadden wel tussen de middag even de weekendplannen besproken tijdens de lunch in Bryant Park. Wat doe jij met je laatste twee weekends, was de vraag, wat had ik nog niet gezien? Mijn plan was om naar het Museum of National History en het Metropolitan Museum of Art te gaan. Paulina zag dat ook wel zitten, dus we zouden even polsen zaterdag.

Na wat skypegesprekken zaterdagochtend zou ik inderdaad op pad gaan naar die musea. Even een sms naar Paulina of ze mee wilde. Zij zou naar een tentoonstelling gaan en zou later wel peilen waar ik was. Prima. Zowaar zonder metroproblemen naar Upper West Side (naast Central Park) gekomen en het Museum of National History in, waarvan ik dacht dat het m’n favoriet van de twee zou zijn. Heerlijk, met de personeelspas van PwC weer gratis naar binnen, en de lift naar de 4e, de afdeling over dinosaurussen. Enorme dieren waren daar nagebootst, geheel volgens de opgravingen. Ik wist niet dat er zóveel soorten dinosaurussen bestaan hadden…heel interessant, maar érg veel tekst om te lezen. Wel mooi om te zien waar ze op aarde hadden geleefd en dat toen de continenten heel anders op aarde lagen, Europa lag bijvoorbeeld vast aan Noord-Amerika…Goh, dat zou toch een ander reisje New York zijn zeg…Daarna naar het deel over dieren van Afrika en de afdeling vogels, maar beide vielen wat tegen, de opgezette dieren waren in hun omgeving geplaatst in een soort grote etalages. Geen geluiden, geen uitleg over de dieren. Toen naar het Big Bangtheater. Met z’n allen naar binnen en daar volgde in Dolby Surround een enorme knal en toen uitleg over het allereerste begin van onze planeet. Daarna eruit en uitleg van iemand over wat er na de knal gebeurde. Duurde me allemaal beetje te lang en ben zelf de hele spiraal naar beneden gelopen en ondertussen de tijdslijn lezend waar je langs liep. Mooi om te realiseren hoe kort geleden de dinosaurussen hier rondliepen, laat staan de mensheid.



Met m’n hoofd nog bij quasars en kometen stond ik even later weer in Central Park. Dwars door het park gestoken en onderweg nog even het Belvedere Castle op. Aan de andere kant van het park ligt het Metropolitan Museum of Art en ook daar gratis naar binnen. Ik kwam in principe voor de impressionisten dus daar zou ik starten. Door de afdeling kunst uit Afrika, Azië en Oceanië gelopen naar die hoek. Maar niet te vinden…Dat klopte, ik had weer pech, net als in het Smithsonian in Washington was ook hier het grootste deel van die afdeling in verbouwing, grrr. Er zou wel een práchtige Vèn Go (Van Gogh) hangen volgens de bewaker. Nou, dan op pad daarheen. Niet gevonden, weer gevraagd, stond ik pal naast dit heel onopvallende, weinig boeiende schilderij. Oké…Ik rammelde ondertussen en besloot een soort Ikeahap in dit museum te wagen. Tilapia met aardappelpartjes en gekarameliseerde bloemkool, apart. Zo spannend smaakte het totaal niet, verre van dat, maar ik kon weer even door. Er bleek een sms binnengekomen van Carole: of ik mee ging naar een jazzconcert om 21 u. Leuk! We zouden contact hebben nadat zij uit de film was. Ik ging op pad naar de hoek met Amerikaanse schilders uit de tijd van de impressionisten en dat bleken prachtige doeken. Leuk, Amerikaanse impressionisten, dit had ik nog nooit gezien! En daarna nog de Egyptische afdeling gezien met een enorme collectie, ik las de grootste buiten Egypte. Prachtige oude pilaren van tempels, omhulsels van mummies en als toppunt de tempel van Dendara. Die stond vaak onder water door de gebouwde Aswandam. De Amerikanen wilden die tempel redden en konden ‘m kopen van Egypte en nu staat ‘ie hier. Mooi, in een grote hal met een soort slotgracht en het was inmiddels buiten donker geworden, mystieke sfeer. Helemaal leuk nu er zich allerlei spannende taferelen afspelen in Egypte in m’n boek ‘Het laatste offer’.




Nog even de museumshop doorgelopen en net toen ik rond 21 u buitenkwam ging de telefoon. Afgesproken met Carole waar ik heen zou komen. De dames bleken in Forever 21 rond te hangen, de winkels waren nog steeds open…Dacht dat ik ver buiten de doelgroep zou vallen maar er is veel leuke kleding te koop daar, voor H&M-prijzen of nog lager. We moesten even de tijd doden want het jazzconcert was uitverkocht en we konden de volgende ronde om 23.30 afwachten. Alvast op weg gegaan om kaarten te kopen. De vriend van Carole zou er ook heen komen met zijn vrienden. Onderweg kwamen we ze al tegen en kaarten bleken geen probleem, dus even later zaten we in Jazz Standard, een heel gezellige club, echt een jazzsfeertje. Geen idee wie Omar Sosa, die zou optreden, was of wat voor jazz hij zou spelen. Dat bleek vrij experimenteel, niet mijn smaak. Omar en twee van zijn maten waren in Afrikaanse kleden gehuld en de vierde was een Zuid-Amerikaan. Aparte klanken volgden…(die je kunt horen op het filmpje op http://picasaweb.google.com/colettemulder/NewYorkPart4). Het oordeel over de muziek was gemengd in het groepje waarmee wij waren. In ieder geval iets uitgeprobeerd, wie niet waagt…Het voor mij nog onbekende biertje, Blue Smoke ale, was een geslaagde ontdekking.

Rond 1 u stonden we buiten. Naar Greenwich Village gaan had niemand zin in en tegenover de jazzclub kwam harde muziek een pand uit. Daar naar binnen maar dat bleek zó ongelooflijk hard dat je elkaar niet kon verstaan en mudjevol, handig met m’n rugzak….Ik had er totaal geen zin in en heb iedereen nog een fijne avond gewenst. Wat lag m’n bedje lekker rustig..