(Food is an) art

Monday monday…en na een weekend waarin ik me niet echt fit voelde was ik vandaag weer helemaal fris…hmm, beetje jammer, maar goed, dan heeft t weekend goed gedaan…Vandaag had ik op eigen verzoek een interessante lunchmeeting met Jennifer, dame die zich binnen PwC bezighoudt met diversiteit, en dan met de focus op de man-vrouwverdeling. Vind ik zelf een interessant onderwerp en ik schrijf regelmatig verslagjes over meetings op het vlak van diversiteit (en met name man/vrouw) bij PwC in Nederland. Er blijken hier echt vergelijkbare issues op dat vlak, waarbij de combinatie werk/kinderen wel heel erg verschilt met die van Nederland. Waardoor hier de nadruk nog meer op vrouwen komt te liggen wat betreft zorg voor kinderen. Parttime werken is heel gewoon binnen PwC, maar dan wel voor vrouwen. Van alle parttimers is 98% vrouw! ...Er is onderzoek gedaan naar de wens parttime te werken en mannen blijken helemaal niet geïnteresseerd. Het heeft te maken met inkomen. Er is geen werkgeversbijdrage voor kinderopvang in de VS. Vrouwen verdienen al iets minder en kinderen zijn een verantwoordelijkheid van de vrouw, zo vindt de Amerikaan. Dus blijft de vrouw meer thuis als er kinderen zijn en door de stagnatie in salarisgroei is het interessanter als de man voltijds blijft werken. Er is dus een vicieuze cirkel te doorbreken door landelijk op inkomensvlak en zorg voor kinderen veranderingen door te voeren, ook in mentaliteit...Binnen PwC in de VS is diversiteit al jaren een aandachtspunt en het heeft wel al resultaat. Het aantal vrouwen in de top is duidelijk gestegen net als het aantal vrouwen dat langer bij PwC blijft dan voorheen. Interessant om eens op dit vlak meer te horen..

En vandaag mailde Paulina met een voorstel om na het werk met haar, Bernardo (een Mexicaanse vriend), Dennis en Carole naar een tentoonstelling te gaan en te gaan eten in een Mexicaans restaurant. Leuk! Met z’n vijven gingen we op pad. Door wat miscommunicatie hebben we flink wat omgelopen omdat Paulina en Bernardo ieder een andere tentoonstelling in gedachten hadden, haha. Na zo’n halfuur lopen en overleg werd het de expositie ‘The Masters Series: Steven Heller’ (www.hellerbooks.com) in het Visual Arts Museum (www.schoolofvisualarts.edu), volgens Bernardo (zelf grafisch ontwerper) hét instituut voor zijn vak. Ik had op de website van Steven Heller al gezien dat die stijl me wel aansprak, advertenties in verschillende stijlen zoals Warhol, art deco, lekker kleurig en concreet. Weet er nog niet het fijne van, zal nog ‘ns verder lezen over zijn kunst. In de gallerie was het zó druk dat we geen idee hadden wie nou de kunstenaar was en ook geen uitleg hebben kunnen vinden.

Dus na een kwartiertje op pad gegaan naar restaurant ‘Dos caminos’. Erg leuk ingericht en ook heerlijk eten, we deelden de voorgerechtjes met o.a. zeevruchten en taco’s. Echte Mexicaanse taco’s blijken totaal anders dan dat wij ze kennen in Nederland en ook in de Filippijnen, zo bleek. Deze zijn met zachte tarwewraps en gevuld met o.a. spinazie en gesmolten kaas, heerlijk, veel lekkerder dan hoe wij ze maken...Als hoofdgerecht een heerlijke red snapper in een sausje met tomaten, olijven, jalapenos, hmmm….Erg gezellig, leuk om verder te kletsen met Dennis, Paulina en te luisteren naar de ervaringen van Bernardo die geëmigreerd is uit Mexico vanwege de gevaarlijke situatie in dat land. Er worden regelmatig mensen op straat doorgeschoten of onthoofd door criminele bendes (met name drugs) en de regering doet er niets aan want ze is enorm corrupt. Maar hij mist z’n land vreselijk. Wat is Nederland ondanks ‘alle’ moorden op scholen, in gezinnen en criminele mileus dan toch nog een veilig land vergeleken daarbij…Gelukkig hebben we ook heel wat gelachen over alle verschillen tussen de VS, Mexico, Filippijnen en Nederland. En zo was er weer een dag voorbij en blijven er nog maar tien over in New York…