ditjes en datjes

Het rookalarm werkt. Dat heb ik even vakkundig getest. Ik stond een heerlijke entrecote te bakken en wat spinazie met pesto en een röstikoekje toen ineens een oorverdovende sirene afging in mijn appartement. Sh...zoveel rook heb ik nou ook weer niet gemaakt...waar zit die knop om 'm uit te zetten?! Niet te vinden, en net toen ik alle pannen had afgezet (want het eten was precies klaar) en dacht naar de receptie te gaan ging de telefoon. Gelukkig, de receptie...oh nee, collega Kayann, dat verstond ik nog net, en of ze even kon langskomen...oh nee, ik had zeeën van tijd in het weekend en dan net nu..Zij gaat in het weekend naar familie in New Jersey en kwam net terug. Morgen doen? Dat was prima. En prompt ging het alarm uit. En een afzuigkap? Niet te bekennen.

En ik had vanmiddag al weer zelf ondervonden waarom zo weinig mensen hier koken. Heel wat New Yorkers hebben geen auto en fietsen moet je laverend doen. Levensgevaarlijk, dus dat doen zeer weinig mensen (daarom maar even geen tweedehands fietsje, pap en mam). Dus je loopt je een ongeluk te zeulen over die enorme grote blocks met je tasjes. Je zult voor een heel gezin inkopen moeten doen...Prompt had ik ook een idee voor de vele zwervers hier. Waarom gaan ze niet tegen betaling tasjes dragen? Zou een Amerikaan toch al op moeten zijn gekomen in dit land van de initiatieven en de American dream...Maar goed, tot die tijd bouw ik wat extra spiermassa op. Veel kan ik ook bij de drogist onder het pand krijgen! Zeg maar een Kruidvat, uitgebreid met etenswaren uiteenlopend van Knorr-wereldkeuken-achtige pakken en currypasta tot cola, bier, snoep, chips en water. Ik drink overigens water uit de kraan, New Yorkers zijn trots op de smaak en kwaliteit ervan en vragen in restaurants vaak het gratis 'tapwater', maar ik proef iets cloorachtigs en ben blij straks weer het Nederlandse kraanwater te drinken.

En wat blijkt hier exotisch te zijn? Badolie of badschuim...Niet te vinden, niet bij Duane, Walgreens, Gristedes, nog gevraagd ook, en ik heb het maar opgegeven..Wel vreemd, want aan de andere kant zijn Amerikanen gek op uiterlijke verzorging. Het aantal spa's en nagel- en haarverzorgingsshops zou ik niet willen tellen, net als het aantal advertenties daarover in de vele gratis krantjes hier (zoals de wijkkrant, Chelsea now, en Metro, met een editie speciaal over de nationale parken hier). Voor een indruk: een berichtje in Metro zegt dat de VS op de helft van 2007 in totaal 15.699 spa's had tegen 9.814 vestigingen van Starbucks.

Nog iets exotisch is kennelijk mijn naam. De varianten waarin die al uitgesproken en gespeld is..Op een pashokje werd 'collect' geschreven en bij de pizzeria verstond ik er helemaal niets van totdat ze echt mij aankeken en Miss riepen, haha.

Verder niet veel uitgespookt vandaag. Ik was niet al te fit en had zin in een klooidag. Een ontbijtje op bed en skype met Kathalijn waren een relaxed begin. Al die uitjes begin ik na 3,5 week toch wat te voelen. En anders wordt m'n koelkast ook zo vol met toegangskaartjes en andere relikwieën ;-) Om weer wat kleren aan te kunnen doen moest de grote strijk toch gedaan worden en ondanks de huishoudelijke hulp die eens in de twee weken op donderdag komt was het al nodig mijn apart (staand) model stofzuiger uit te proberen. Even gecheckt of mijn banksaldo het nog trekt en zo nog wat klusjes. En ik wilde even kijken of ik ergens een paar betaalbare goede wandelsandalen kon vinden voor die gehavende voeten. Dat was dus weer niet 'even', haha, dat moet ik echt vergeten. Ik heb weer vier uur gelopen naar en in en uit diverse sport- en schoenenzaken. Wel leuk, want die buurt (vanaf m'n huis over Broadway naar Union Square) kende ik nog niet. En geslaagd: zwarte teva's voor 34 dollar, heerlijk, ik heb ze direct buiten op Union Square aangedaan en ben met een gelukzalige glimlach nog even Barnes and Noble binnengegaan voor een boekje over Philadelphia. Bij Wholefoods weer even genoten van die prachtige supermarkt en dus kon ik me slecht beheersen en heb ik flink ingeslagen. Al met al toch weer wat inspanningen geleverd op deze rustdag...

Wat me vandaag weer is opgevallen is de New Yorkse hondendichtheid. Wat een soorten en maten, haha, van handtas tot beer zeg maar. En je kijkt je ogen uit in de winkels met jasjes, sokjes en spannende leren tuigjes. Ja, voor honden. Ook mijn buurman Shaun heeft er een, een dalmatiër, Rembrandt genaamd. Haha, ik had net geantwoord dat ik uit Nederland kwam en concludeerde dat hond een landgenoot is. Ik geloof niet dat Shaun weet dat Rembrandt Dutch is, aan z'n blik te zien. De andere buurman, Dan, net als Shaun een jaar of 35, heeft nog een huis, in La Jolla (zeg: lahoja), Californië, waar hij vandaag komt. Ja ach, dit appartement kost toch een schijntje?! Wat voor baan heeft hij?? Veel New Yorkers gaan in het weekend de stad uit, naar New Jersey of richting Addirondacks, de natuur in, waar ze een tweede huisje hebben en hij is ook veel weg, maar zit dan dus wat verder...Hij was wel verrast dat ik vorig jaar in zijn woonplaats ben geweest en zei dat veel mensen hem voor gek verklaren dat hij hier in NY zit. Hmm, strand en beachboyssfeertje is leuk, maar NY ook...