Na zes weken nog steeds een hoofd vol indrukken

Hoe gaat een redacteur hier te werk? Werkt hij of zij ook binnen marketing & communicatie? En spelen dezelfde vragen en strubbelingen? Deze en andere vragen wilde ik zo graag eens stellen, en via Amerikaanse collega's binnen de Content Strategies Group (CSG) kwam ik een Amerikaanse editor op het spoor met wie ik vandaag kennismaakte. Ruim een uur zitten praten over deze en heel veel andere vragen. Erg leuk en interessant. Ook voor haar, ze was erg blij dat ik op zoek was gegaan, ze wist niet dat ik hier (tijdelijk) zit.

Geluncht met Jeremy in Bryant Park, echt heerlijk weer zeg..Hopen dat het nu even zo blijft. Zonnig, graad of 23, droog warm. Leuk om met hem te spreken over de vele overeenkomsten tussen Nieuw-Zeeland en Nederland. Wat betreft cultuur, achtergrond en bijvoorbeeld ook de immigratiepolitiek. Zowel hij als Kayann hebben al gevraagd naar de moord op Fortuyn en Van Gogh, ze waren in shock: dat, in Nederland? Kayann is al een boek van Hirsi Ali aan het lezen om er wat meer van te snappen. Ik leg heel wat uit over de achtergronden en dat we nog steeds in het algemeen open, ruimdenkende en zeer tolerante mensen zijn zoals zij altijd dachten. Grappig is ook dat Fransen zeer geliefd zijn vanwege de stijl en het voorkomen, meer dan bijvoorbeeld de vaak zuipende en brallende Britten op vakantie. Terwijl hij Britse roots heeft..Verder gewerkt aan de portalkalender, een vraag beantwoord van iemand van CSG over het geslacht van een aantal medewerkers van PwC NL (voor Amerikanen moeilijk gokken of Adrie en Michel mannen of vrouwen zijn :-) en met Michelle gesproken over ideeën om de secondees meer te faciliteren en gebruik te maken van de ervaringen tot nu toe. Met collega Cathy uit Queens maak ik weer verder kennis. Ze blijkt geboren te zijn in Frankrijk en nog regelmatig daar te komen. En ja, ze komt graag een keer in Nederland, want ze wil een reis door Europa gaan maken. En we moeten zeker een keer gaan lunchen of even lekker gaan winkelen. Goed plan. Ze raad Lord and Taylor aan. Nooit van gehoord! Een andere collega geeft me boekjes en foldertjes over Martha's Vineyard, ideeën voor onze vakantie in november. Leuk om te merken dat er steeds meer een band onstaat met collega's hier. Ook nog even gesametimed met een Nederlandse collega Astrid en gisteren ook met Daan. Blijft grappig, dat tijdsverschil, terwijl ik opstart om 9:00 is het in Nederland al ver in de middag. En als ik nog collega's online zie is het meestal omdat ze thuis nog inlogden..

Na het werk kwam ik langs Lord and Taylor op Fifth Avenue, dus even gecheckt of het niet ook een soort Macy's is. Maar nee, ik ben in de Amerikaanse Bijenkorf binnengestapt. Daar ga ik zeker een keer naar terug. Toen naar Wholefoods, die Supermarkt - met de hoofdletter S, zo geweldig.. - om lekkere dingen in huis te halen voor de komst van Benjamin morgen! En m'n pakketjes opgehaald. Beneden hier in het appartementengebouw is een balie waar ze pakketten verzamelen, je kleding innemen die gestoomd moet worden, de schoonmaak van je appartement gecoördineerd wordt en nog wat services. M'n All Stars van Amazon waren binnen! En ze zitten als gegoten. Weer eens een les voor mij. Precies dezelfde als die ik via Zappos had besteld maar nu in een goede maat. Ik wilde ze zo graag hebben dat ik dacht om die eerdere maar te houden. Glad I didn't!

Er is zoveel op tv dat ik te laat keek bij films. Als ik m'n afstandsbediening aanknip heb ik een aanbod, echt niet te filmen. Dus mis je van alles waarvan je niet wist dat je het kon missen.. Maar de film 'When you were sleeping' heb ik nu bijna helemaal kunnen zien. Leuk, want ik zie nu steeds meer hoeveel New York er in films voorkomt en hoeveel ik inmiddels herken. Ook in de film die nu op is, 'Married to it', duidelijk minder interessant, maar leuk voor de plaatjes.

Maar echt interessante nieuwsprogramma's of andere inhoudelijke documentaires, nee helaas. Vandaar onder meer de beperkte kennis over Nederland. Ik zeg steevast dat ik uit The Netherlands kom. Zoals ik bij de opleiding tolk/vertaler ingepeperd heb gekregen, is Holland te beperkt, want dan hebben we alleen Noord- en Zuid-Holland aangeduid. Schreven we in een vertaling of tolkten we Les Pays-Bas als Holland, dan ging er een vol punt van onze score af..Maar, als ik hier duidelijk in een gezicht een vraagteken lees, zeg ik maar Holland. Oh, Holland, I love that, hoor je steevast. In het Guesthouse in Washington aan de ontbijttafel ook. De reiziger uit Virginia/Louisiana: "So, how is Denmark?" Ik vermoedde al wat hij dacht maar zei geniepig: "I don't know, I've never been there." Verbaasd, vertwijfeld gezicht: "Oh, but I thought you are living there?" Haha, hij dacht dus dat The Netherlands in Denmark ligt. Om even te illustreren hoe de kennis over ons landje is. Maar om zijn schaamte, die hij duidelijk had, wat weg te nemen zei ik dat ik tenslotte ook niet weet waar Virginia precies ligt..Toen ik bij Barnes and Noble, een gereputeerde boekenwinkel, was, keek ik uit nieuwsgierigheid welke boeken er over Nederland staan. Niet te vinden, wat is dat?! Totdat ik bij de H van Holland keek...ach, we moeten er maar aan wennen. Laatst vroegen we onder de secondees ook wat onze gewoonlijke vakantielanden zijn. Ze hadden geen idee bij Nederland en dat wij vanwege het klimaat in het algemeen het zuiden opzoeken. Mensen uit Hong Kong gaan naar Taiwan, Nieuw-Zeelanders naar Tahiti, Russen naar de Krim, mensen uit Jamaica naar Florida en Zuid-Afrikanen hoeven niet weg want die hebben al zo'n prachtig land, natuur en klimaat.

Wat ik trouwens nog steeds vreemd vind, is dat je hier in een restaurant, bar, winkel of station naar de badkamer vraagt als je nodig moet. Net hier in de US aangekomen vroeg ik om the toilets maar daar kreeg ik nou een vraagteken op. Oh, the bathroom? Ik leer heel wat Amerikaans bij..En ik kan aan allerlei talencursussen meedoen waarvoor in de metro geadverteerd wordt. Ik heb ook al heel wat potentiële medecursisten ontmoet, zoveel mensen als hier in New York geen (goed) Engels spreken, in winkels, kantoren, restaurants, waar dan ook. Want mensen in New York zijn van heinde en ver hierheen gekomen voor een nieuw bestaan.

Even naar ons landje. Ik hoor van veel mensen op de mail en sametime over het belabberde Nederlandse weer. In Washington hoorde ik dat het hier ook niet best is geweest. Misschien een schrale troost. De Cherry Blossoms, die daar normaal gesproken uitbundig bloeien, waren dit jaar maar een dag of vier te zien. Voor onze Nederlandse begrippen was het vanaf begin augustus prima, wel veel te vochtig warm, maar in ieder geval veel minder fris en regenachtig dan wij gewend zijn. En dat vinden ze hier al een matige zomer.

Wat ik me vandaag nog realiseerde, net na 9/11, is dat ik zo ontspannen, onbevangen hier rondloop. Alleen gisteren in de metro dacht ik even bewust aan de situatie van de mensen gevangen in de metrostellen zes jaar geleden. Verder denk ik totaal niet aan de dreiging als ik een station, Empire State Building, Times Square of ander druk punt nader. En zo moet het ook.